หัวหน้าสวี่เข้าใจความรู้สึกของฟู่จิ่งสุยดี ถ้าเป็นเขาเจอสถานการณ์แบบนี้ เขาก็คง...
เมื่อนึกถึงภาพนั้น หัวหน้าสวี่ก็รีบสลัดความคิดน่ากลัวนี้ออกจากหัว
แค่คิดตามก็ไม่ไหวแล้ว!
ที่จริงเมื่อครู่เขาเองก็มีใจลำเอียงอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นจะปล่อยให้ซูลิ่วกุ้ยขวางไว้ได้อย่างไร
เขาตั้งใจจะให้ฟู่จิ่งสุยจัดการอีกฝ่ายเหมือนกัน
แต่เด็กคนนี้ลงมือหนักเกินไป ถ้าไม่ห้ามไว้ คงกะเอาให้ตายเลยสินะ!
ตอนนี้หยางฉีจวินยังตายไม่ได้ เพราะเบื้องหลังเขาพัวพันกับคนอีกหลายคน
หัวหน้าสวี่จึงเอ่ยห้ามฟู่จิ่งสุย
เขาเดินไปข้างกายหยางฉีจวิน ลองตรวจดูลมหายใจ เมื่อพบว่ายังมีลมหายใจอยู่ก็ถอนหายใจโล่งอก
แต่พอเห็นว่าบริเวณเป้ากางเกงมีเลือดอยู่ หัวหน้าสวี่ก็สะดุ้งวาบ
ตรงนั้นของหยางฉีจวินคงใช้การไม่ได้แล้ว!
ต่อไปคงกลายเป็นขันทีแน่!
หัวหน้าสวี่แค่ลองนึกภาพตามก็รู้สึกเจ็บไปทั้งตัว
“เร็วเข้า มาสักสองสามคน พาเขาไปโรงพยาบาลตรวจดูหน่อย”
เขากลัวอีกฝ่ายจะเจ็บจนตายด้วย!
ขณะนั้นมีคนหลายคนเดินเร็ว ๆ เข้ามาจากทางประตู
เป็นฟู่เจิ้งหวนกับตำรวจสองนาย
ฟู่เจิ้งหวนเห็นลูกชายกำลังลงมือทำร้ายคนอยู่แต่ไกล ตอนนั้นเขาตกใจแทบตาย
ไอ้เด็กนี่ไม่ดูเสียบ้างว่าที่นี่ที่ไหน ที่นี่คือกรมความมั่นคงแห่งชาติ ไม่ใช่ที่ที่เขาจะมาก่อเรื่องได้!
ฟู่เจิ้งหวนร้อนใจจนแทบคลั่ง เขาอยากเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น แต่ขากลับไม่ยอมทำตาม จนเกือบสะดุดล้ม
ยังดีที่ตำรวจข้าง ๆ ช่วยพยุงไว้ ไม่อย่างนั้นคงล้มหน้าคะมำไปแล้ว