ซูเสี่ยวหม่านประกาศเรื่องของตัวเองให้คนในครอบครัวรู้ตอนกินมื้อเย็น
“แม่ พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ใหญ่ แฟนหนูจะมาหาที่บ้านพรุ่งนี้ค่ะ!”
คำพูดของซูเสี่ยวหม่านราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ ทำเอาทุกคนตกตะลึง
พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูเป็นคนแรกที่ได้สติ “เสี่ยวหม่าน ที่บอกว่าจะมาบ้าน หมายถึงมาสู่ขออย่างเป็นทางการหรือเปล่า?”
ก่อนหน้านี้ฟู่จิ่งสุยเคยมาที่บ้าน แต่ไม่ได้มาในฐานะแฟนหนุ่ม
ซูเสี่ยวหม่านกระแอมเบา ๆ “เขาจะมาคุยเรื่องแต่งงานกับหนูค่ะ!”
ทุกคนบนโต๊ะอาหาร “........”
ต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
ซูหงซิงกำลังคิดอยู่ว่าจะบอกเรื่องเขากับหลี่เจวียนให้ครอบครัวฟังอย่างไร ไม่นึกเลยว่าอาเล็กจะชิงประกาศเรื่องใหญ่เสียก่อน
“อาเล็ก อา...อาจะแต่งงานแล้วเหรอ?”
ซูเสี่ยวหม่านยอมรับความจริงที่ว่าตัวเองต้องแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อยแล้ว ฟู่จิ่งสุยไม่มีอะไรให้ติเลยสักอย่าง
แต่งงานกับเขาก็ไม่เลวนี่นา
ยิ่งไปกว่านั้น ในยุคนี้แค่จับมือกันก็ถือว่าเป็นแฟนกันแล้ว
ทั้งสองคนจูบกันไปแล้ว ตามความคิดของฟู่จิ่งสุย มีแค่แต่งงานเท่านั้นถึงจะจบเรื่องได้
“อืม พรุ่งนี้เขาจะมาคุยเรื่องแต่งงาน”
“แม่ พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ใหญ่ ลองคิดดูสิคะว่าครอบครัวเราควรเรียกสินสอดเท่าไรถึงจะเหมาะ?”
ซูเสี่ยวหม่านมีเงินของตัวเอง เธอไม่ใช่คนที่ขาดเงิน
แต่ถ้าจะแต่งกับเธอก็ต้องมีสินสอดด้วย ไม่อย่างนั้นจะดูเหมือนเธอราคาถูกเกินไป ราวกับใครมาขอก็แต่งด้วยง่าย ๆ
ย่าซูมองลูกสาวคนเล็ก “เสี่ยวฟู่เหมาะกับหนูเกินพอแล้ว หนุ่มหล่อขนาดนั้น ฉันว่าในทั้งอำเภอคงหาผู้ชายดี ๆ แบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว”