ตอนนี้ฟู่จิ่งสุยหายดีแล้ว พรุ่งนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้
เขาเองก็นึกไม่ถึงว่า สวีเจียง อดีตผู้บังคับบัญชา กับผู้แทนพรรคประจำเขตทหารจะมาเยี่ยมด้วยตัวเอง
ครั้งนี้ฟู่จิ่งสุยสร้างผลงานความชอบชั้นหนึ่ง สวีเจียงจึงมาเพื่อถามถึงแผนการในอนาคตของเขา
“สหายจิ่งสุย ต่อไปคุณอยากกลับเข้ากองทัพ หรืออยากไปทำงานในระบบตำรวจ?” สวีเจียงถามถึงแผนการของฟู่จิ่งสุย
หลังจากฟู่จิ่งสุยปลดประจำการ เขาก็ไปอยู่ที่อันผิง เมืองเล็ก ๆ แห่งนั้น สวีเจียงรู้สึกเสียดายแทนเขามาตลอด
ผู้บังคับบัญชาที่อายุมากกว่าอีกคนเป็นอดีตผู้แทนพรรคประจำหน่วยที่ฟู่จิ่งสุยเคยสังกัด ชื่อเจิ้งกั๋วเซิน
เจิ้งกั๋วเซินเองก็เสียดายคนมีความสามารถ ครั้งนี้ถึงกับเดินทางมาด้วยตัวเอง ก็เพื่อช่วยจัดการเรื่องงานให้ฟู่จิ่งสุย
เดิมทีเจิ้งกั๋วเซินคิดว่าตระกูลฟู่คงจัดเตรียมงานให้ฟู่จิ่งสุยแล้ว อย่างไรเสียตำแหน่งของฟู่เจิ้งจวินก็ไม่ต่ำ
ผู้เฒ่าของตระกูลฟู่ก็ยังมีชีวิตอยู่!
แต่รออยู่ตั้งนาน ตระกูลฟู่ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว
เจิ้งกั๋วเซินไม่รู้ว่าฟู่เจิ้งจวินไม่อยากให้คนครหา หรือมีเหตุผลอื่น ถึงไม่ได้เข้ามายุ่ง
ครั้งนี้เขาออกหน้าด้วยตัวเอง นอกจากเสียดายคนมีความสามารถแล้ว ก็ยังไม่อยากผิดใจกับตระกูลฟู่ด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น คราวนี้ทั้งหน่วยของพวกเขายังได้รับคำชมเชยด้วย
ในเมื่อรับปากแล้ว ก็ต้องทำให้ดี เขาจึงยังยึดความเห็นของฟู่จิ่งสุยเป็นหลัก
เจิ้งกั๋วเซินกล่าวว่า “คุณมีทางเลือกสองทาง ทางแรกคืออยู่ในกองทัพต่อ ระดับสูงกว่าเดิมหนึ่งขั้น เลื่อนเป็นผู้บังคับกองพัน ส่วนเขตทหารยังอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้”