ซ่งรั่วเวยเดินเข้ามา “เสี่ยวหม่าน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
ลู่เจี้ยนกั๋วเห็นซ่งรั่วเวยแล้วประหลาดใจมาก ยิ่งทำให้เขาอยากรู้เรื่องครอบครัวซูขึ้นมาจริง ๆ
คนที่พวกเขาไปล่วงเกินคือตระกูลหยาง ซึ่งไม่ใช่ตระกูลที่จะหาเรื่องได้ง่าย ๆ ส่วนเพื่อนที่รู้จักก็มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา
ลู่เจี้ยนกั๋วไม่ได้ทำงานอยู่ในคณะกรรมการปฏิวัติอย่างเสียเปล่า เขารู้จักตระกูลซ่งแห่งเมืองหลวง
แม้ผู้อาวุโสรุ่นที่สองของตระกูลซ่งจะจากไปแล้ว แต่ผู้เฒ่าตระกูลซ่งยังอยู่
อีกทั้งคุณชายใหญ่ซ่งในรุ่นที่สามก็มีชื่อเสียงไม่น้อยในปักกิ่ง
ซูเสี่ยวหม่านไม่คิดว่าซ่งรั่วเวยจะมาด้วย “รั่วเวย ไม่มีอะไรหรอก แค่เข้าใจผิดกันนิดหน่อย อธิบายให้ชัดเจนก็เรียบร้อยแล้ว”
“เธอไปรอฉันอยู่ข้าง ๆ ก่อนนะ!”
ซูเสี่ยวหม่านหันไปมองลู่เจี้ยนกั๋ว จากนั้นหยิบเอกสารเกี่ยวกับรถตู้คันนั้นออกมาจากกระเป๋าสะพาย
ซูเสี่ยวหม่านชอบเก็บของไว้ในมิติ กระเป๋าสะพายที่เธอสะพายอยู่จึงช่วยอำพรางได้พอดี
ลู่เจี้ยนกั๋วมองเอกสารหนาปึกในมือแล้วถึงกับอึ้ง
เขามองกระเป๋าสะพายใบเล็กของซูเสี่ยวหม่านอย่างแปลกใจ กระเป๋าใบนี้จุของได้มากเกินไปแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าคุณซูเตรียมตัวมาแต่แรกแล้วนะ!
ลู่เจี้ยนกั๋วเหลือบมองเฉินซาน ก่อนจะก้มตรวจเอกสารในมืออย่างละเอียด
เมื่อเห็นตราประทับสีแดงสดเรียงอยู่บนนั้น เขาก็ยอมรับว่ารถของซูเสี่ยวหม่านได้มาอย่างถูกต้อง
ลู่เจี้ยนกั๋วยื่นเอกสารคืนให้ซูเสี่ยวหม่าน “คุณซูเก็บไว้เถอะ ดูท่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันจริง ๆ”