บรรดาผู้นำจากอำเภอมองหน้ากันไปมา ต่างคนต่างสบตา
ฟังเรื่องนี้แล้ว ทุกคนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
แต่จะว่าไม่ชอบมาพากลตรงไหน ก็พูดไม่ออก
ถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่ได้ฝ่าฝืนระเบียบ คนที่ถูกส่งลงชนบทก็ยังอยู่ในหมู่บ้านต้ากั่ง และยังคงทำงานใช้แรงงานเหมือนเดิม
ยิ่งไปกว่านั้น ฟังจากที่สหายน้อยคนนั้นพูดแล้ว ดูเหมือนว่าชีวิตพวกเขาจะลำบากกว่าแต่ก่อนเสียอีก
ไม่อย่างนั้นก็คงไม่คิดหาทางช่วยเหลือตัวเอง
ไม่มีใครพูดอะไร ทุกคนต่างหันไปมองรองนายอำเภอหลี่
แม้แต่เลขาธิการอวี่ก็มองรองนายอำเภอหลี่ เรื่องนี้นับไปนับมา ก็เป็นเขาที่อนุญาต
ถ้าเบื้องบนเอาเรื่องขึ้นมา เขาในฐานะเลขาธิการตำบลก็คงหนีไม่พ้น
แต่ตอนนี้เขาสงสัยว่า ซูเสี่ยวหม่านคงรู้อยู่ก่อนแล้วว่าในหมู่บ้านมีผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องจักร ถึงได้กล้าเปิดโรงงานในหมู่บ้าน
เมื่อนึกถึงซูเสี่ยวหม่านที่ปิดบังเขาเสียมิด เลขาธิการอวี่กลับรู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง
เขาคิดว่าตัวเองสนับสนุนงานของหมู่บ้านต้ากั่งมากพอแล้ว เรื่องใหญ่ขนาดนี้กลับไม่ยอมบอกใบ้ให้เขารู้ล่วงหน้าสักนิด
เลขาธิการอวี่ลืมไปสนิทว่าเป็นตัวเขาเองที่ไม่เคยใส่ใจหมู่บ้านต้ากั่ง
ซูเสี่ยวหม่านเป็นเพียงชาวบ้านตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีตำแหน่ง จะให้ไปคอยวนเวียนอยู่ข้างผู้นำได้อย่างไร
รองนายอำเภอหลี่ไม่สนใจสายตาของคนอื่น ครั้งนี้เขาไม่ได้มาตรวจความเป็นอยู่ของผู้ที่ถูกส่งลงชนบท แต่ตั้งใจมาดูการพัฒนาโรงงาน
เรื่องใดที่ช่วยส่งเสริมการพัฒนาโรงงาน หรือเป็นประโยชน์ต่อประชาชน เขาจะไม่ขัดขวางทั้งนั้น