ทุกคนกินเสร็จแล้ว ซูเสี่ยวหม่านก็จ่ายเงินอย่างสบายใจ
ตอนสวมเสื้อคลุมแล้วเดินออกไป ใครจะคิดว่าจะบังเอิญเจอกับคณะสำรวจเข้า
ผู้จัดการเกากับรองผู้จัดการหลินกำลังพูดคุยกับหัวหน้าคณะสำรวจอยู่ ใครจะรู้ว่าหัวหน้าคนนั้นกลับหยุดเดินเสียก่อน
พวกเขาจึงต้องหยุดตาม แล้วก็เห็นกลุ่มหนุ่มสาวที่เจอเมื่อคืน
ตอนนี้ผู้จัดการเการู้แล้วว่าฟู่จิ่งสุยเป็นตำรวจ แต่พอสืบถามดูก็พบว่าเขาเป็นเพียงตำรวจประจำตำบล จึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก
“จิ่งสุย มาทำอะไรที่นี่ล่ะ?”
ฟู่จิ่งสุยเองก็ไม่คิดว่าจะเจอคนรู้จักที่นี่ “ลุงเหยียน มาถึงเมืองฮาแล้วเหรอครับ?”
เหยียนเจ๋อพยักหน้า “บังเอิญจริง ๆ สุขภาพผู้เฒ่าฟู่ยังแข็งแรงดีใช่ไหม? ช่วงนี้ฉันเดินทางไปโน่นมานี่ ไม่ได้ไปเยี่ยมคุณปู่ตั้งนานแล้ว”
แม้ฟู่จิ่งสุยจะไม่ได้เจอคุณปู่มานาน แต่ก็เคยโทรศัพท์กลับไปหาที่บ้าน
“ครับ คุณปู่สุขภาพแข็งแรงดี!”
เหยียนเจ๋อพยักหน้า ไม่ได้พูดคุยต่อให้มากความ แล้วพาคนกลุ่มหนึ่งเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
ที่เหยียนเจ๋อเป็นฝ่ายทักทายก่อนก็เพราะเห็นแก่ตระกูลฟู่ ไม่ใช่เพราะตัวฟู่จิ่งสุยเอง
ฟู่จิ่งสุยเข้าใจเรื่องนี้ดี หลังทักทายกันสั้น ๆ ก็รีบหลีกทางให้เหยียนเจ๋อ
เรื่องเมื่อครู่เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา แต่ก็ทำให้หลายคนเริ่มสังเกตเห็นฟู่จิ่งสุย
ข้าราชการที่มีตำแหน่งสูงหลายคนต่างก็เคยได้ยินชื่อของตระกูลฟู่แห่งปักกิ่ง
เรื่องที่เมื่อก่อนพวกเขาไม่กล้าคิดเชื่อมโยง ตอนนี้กลับเริ่มคิดว่าฟู่จิ่งสุยอาจเกี่ยวข้องกับตระกูลฟู่