สามวันต่อมา ซูเสี่ยวหม่านก็เริ่มปวดท้อง
ซูต้าเฉียงรีบโทรศัพท์ไปที่โรงฆ่าสัตว์ทันที ซูซื่อเซิ่งได้บอกจ้าวซิ่ง หัวหน้าของเขาไว้แล้ว
ช่วงนี้เขาจะไม่ออกไปชนบทเพื่อรับซื้อหมู
จ้าวซิ่งตอบตกลงตามคำขอของซูซื่อเซิ่งอย่างไม่ลังเล
จ้าวซิ่งเองก็เป็นพี่เขยของหัวหน้าโรงงาน ซึ่งเกรงใจคนในครอบครัวซูอยู่บ้าง เขาไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร ถึงอย่างนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเขากับซูซื่อเซิ่งก็ดีขึ้นไม่น้อย
ที่จริงแล้ว ผู้อำนวยการอวี่สังเกตว่ารองนายอำเภอหลี่ดูจะให้ความสำคัญกับคนในครอบครัวซูเป็นพิเศษ
อีกอย่าง เขาเองก็เคยไปหมู่บ้านต้ากั่งมาแล้ว แม้จะเป็นหัวหน้าโรงฆ่าสัตว์จริง แต่ถ้าพูดถึงการหาเครื่องจักรขนาดใหญ่พวกนั้นด้วยความสามารถของตัวเอง เขาก็ต้องยอมรับว่าทำไม่ไหว
พี่ชายคนโตของเขายังเป็นเลขาธิการตำบลอันผิงด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็มีหน้ามีตาอยู่แค่ในอันผิง พอออกจากอันผิงไป ก็ยังต้องคอยดูสีหน้าคนอื่นอยู่ดี
แต่คนในครอบครัวซูมีเส้นสายในต่างถิ่น โดยเฉพาะที่ปักกิ่ง
เมื่อผู้อำนวยการอวี่รู้ว่าซูเสี่ยวหม่านกำลังจะคลอด และซูซื่อเซิ่งจะไม่ออกไปชนบทในช่วงนี้ เขาก็ตอบตกลงทันที
ที่จริงแล้ว ตัวเขาเองก็รออยู่เหมือนกัน รอให้ซูเสี่ยวหม่านคลอดลูก แล้วเขาจะได้แวะไปเยี่ยม
ผู้อำนวยการอวี่เป็นคนมองการณ์ตามความเป็นจริง คนที่เขาสนใจไม่ใช่ซูเสี่ยวหม่าน แต่เป็นเครือข่ายความสัมพันธ์อันแข็งแกร่งที่อยู่เบื้องหลังเธอ
สวีซานซาน พนักงานของโรงฆ่าสัตว์ ยังจำซูเสี่ยวหม่านได้ เมื่อก่อนผู้หญิงคนนี้มักโทรศัพท์มาคุยกับเธออยู่เสมอ