ฟู่เจิ้งหวนชะงักไปก่อน จากนั้นก็รีบส่ายหน้า “คุณตำรวจเข้าใจผิดแล้ว ภรรยาผมจะฆาตกรรมอดีตภรรยาผมได้ยังไง?”
ฟู่เจิ้งหวนพยายามอธิบาย “คุณตำรวจ ภรรยาผมเสียไปสิบกว่าปีแล้ว อีกอย่าง ตอนนั้นเราประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ด้วยกัน ภรรยาผมเสียชีวิตในอุบัติเหตุ จะเป็นฆาตกรรมไปได้ยังไง!”
“คุณตำรวจ เรื่องนี้ต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ครับ”
ตอนแรกพอฟู่เจิ้งหวนได้ยินคำว่าฆาตกรรมก็ถึงกับตกใจ
แต่พอคิดไปคิดมากลับรู้สึกขำขึ้นมา
นี่มันเรื่องเหลวไหลชัด ๆ!
ตอนนี้สีหน้าของเขาผ่อนคลายลงแล้ว
ตำรวจสองนายมองสีหน้าของฟู่เจิ้งหวนด้วยแววตาแปลก ๆ คนหนึ่งกล่าวว่า “ไม่มีทางผิดแน่ เรามีหลักฐานอยู่ในมือแล้ว หยางไฉ่ซานถูกจับกุมแล้ว รบกวนคุณไปกับเราด้วย!”
ฟู่เจิ้งหวน “........”
รอยยิ้มของฟู่เจิ้งหวนพลันหายไป “เรื่องนี้ต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่”
“สหายฟู่ ไม่ว่าจะมีอะไรเข้าใจผิดหรือไม่ คุณก็ต้องไปกับเรา!”
ตำรวจอีกนายไม่อยากเสียเวลาพูดกับฟู่เจิ้งหวนแล้ว
เขาตั้งใจจะเข้าไปจับตัวอีกฝ่าย
ฟู่เจิ้งหวนรีบพูดว่า “รอก่อนครับ ผมขอโทรศัพท์หาพี่ใหญ่ก่อน!”
ฟู่เจิ้งหวนโตเป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้แล้ว แต่พอเจอเรื่องก็ยังคิดจะพึ่งพาพี่ใหญ่ ฟู่เจิ้งจวิน อยู่ดี
ตำรวจพูดขึ้นทันทีว่า “ไม่ต้องหรอก ผู้บัญชาการกองพลฟู่ก็จะถูกเรียกตัวเหมือนกัน ถึงตอนนั้นพวกคุณอาจได้เจอกัน”
ฟู่เจิ้งหวน “........”
ฟู่เจิ้งหวนตะลึงงัน “อะไรนะ? เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับพี่ใหญ่ผมด้วย?”