วันขึ้นปีใหม่วันแรก ตั้งแต่เช้าตรู่ก็ได้ยินเสียงประทัดดังมาจากข้างนอก
เด็ก ๆ ตื่นกันแต่เช้า ส่วนผู้ใหญ่ในบ้านกลับตื่นสาย
ฟู่จิ่งสุยตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ก็ลืมเรื่องที่ตัวเองทำเมื่อคืนไปหมดแล้ว
กระทั่งเด็ก ๆ ในบ้านพากันเล่าให้ฟังเสียงดังเจื้อยแจ้ว เขาถึงได้รู้ว่าเมื่อคืนตัวเองทำเรื่องขายหน้าเข้าเสียแล้ว
เพราะอย่างนั้น ตลอดทั้งวันเขาจึงทำตัวเก้ ๆ กัง ๆ ไปหมด
หลังจากกินมื้อกลางวันที่บ้านตระกูลซูเสร็จ เขาก็กลับไป
ซูเสี่ยวหม่านกับฟู่จิ่งสุยตกลงกันไว้แล้วว่า พอถึงวันที่ 4 ทั้งคู่จะไปซื้อของสำหรับงานแต่งที่ร้านค้าในอำเภอด้วยกัน
พูดไปแล้ว งานแต่งของทั้งคู่ก็ดูเร่งรีบอยู่บ้าง
แต่ในเมื่อพวกพี่ชายตัดสินใจจัดงานตอนที่ซูลิ่วกุ้ยอยู่บ้าน ทั้งคู่ก็ไม่ได้คัดค้าน
เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ถึงวันที่ 6
ชาวบ้านหมู่บ้านต้ากั่งต่างมาร่วมงานแต่งของซูเสี่ยวหม่าน
พอรู้ว่าหลังแต่งงานแล้วซูเสี่ยวหม่านยังจะอยู่ที่บ้านตระกูลซู
บางคนก็ไม่คิดว่าซูเสี่ยวหม่านเรียกเงินมากเกินไป อย่างไรเสียฝ่ายชายก็ไม่ได้ออกเงินสร้างบ้านให้ด้วย
หลังแต่งงานแล้ว คู่บ่าวสาวยังจะไปอยู่ที่บ้านหัวหน้ากองการผลิตอีก
ถึงกับมีคนแอบเป็นห่วงซูต้าเฉียง น้องสาวขี้เกียจแบบนี้ไม่เพียงแต่ยังแต่งออกไปไม่ได้ แถมยังพาผู้ชายเข้าบ้านมาอีกคน
บางคนกลับคิดว่าซูต้าเฉียงหาเรื่องลำบากใส่ตัวเอง ใครใช้ให้เขาไม่ไล่น้องสาวออกไปล่ะ
ไม่ว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร บ้านตระกูลซูก็เต็มไปด้วยบรรยากาศรื่นเริง
เพราะบ้านของฟู่จิ่งสุยไม่ได้อยู่ที่นี่ จึงไม่มีพิธีรับเจ้าสาว
ชาวบ้านนั่งอยู่ในเพิงที่สร้างขึ้น แล้วถามว่า “ทำไมเจ้าสาวยังไม่ออกมาอีกล่ะ?”