พอถึงฤดูเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง ปีนี้หมู่บ้านต้ากั่งก็ลงมือกันอย่างรวดเร็ว
เพราะปีนี้จำนวนคนในหมู่บ้านต้ากั่งเพิ่มขึ้น ความเร็วในการเก็บเกี่ยวจึงไม่ช้าลงเลยสักนิด
ทุกครอบครัวต่างตั้งตารอรายได้ของปีนี้
หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จ พอหิมะเริ่มตก หมูทั้งหมดในหมู่บ้านต้ากั่งก็ถูกโรงฆ่าสัตว์มารับไป
หมูชุดนี้ทำสัญญากันไว้แล้ว จึงต้องขายให้โรงฆ่าสัตว์ทั้งหมด
แต่ลูกหมูชุดที่เกิดเมื่อเดือนเมษายน ตอนนี้โตขึ้นมากแล้ว พอถึงตรุษจีนก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีเนื้อหมูกิน
ในที่สุดก็ถึงช่วงฉลองตรุษจีน และเวลาล่วงเข้าสู่ปี 1977
นี่คือปีที่ซูเสี่ยวหม่านตั้งตารอมากที่สุด ตอนนี้เธอตั้งครรภ์ได้เกิน 8 เดือนแล้ว
ตอนนี้ซูเสี่ยวหม่านก้มลงก็แทบมองไม่เห็นเท้าตัวเอง เธอเพิ่งได้สัมผัสความลำบากของการตั้งครรภ์เป็นครั้งแรก
โดยเฉพาะตอนอายุครรภ์ 6 เดือน ขาทั้งสองข้างของเธอก็เริ่มบวมแล้ว
ตอนกลางคืนย่าซูจะนอนห้องเดียวกับซูเสี่ยวหม่าน เพราะกลัวว่าเธอจะคลอดกะทันหัน
อย่างไรเสีย ท้องแฝดก็คลอดก่อนกำหนดได้ง่าย
ช่วงตรุษจีน ครอบครัวของซูซื่อเซิ่งก็กลับมาพร้อมหน้ากัน ปีนี้ซูเสี่ยวหม่านยุ่งมากจนไม่ได้ไปเมืองฮาเลย
ดังนั้นตอนตรุษจีน ซูเอ้อร์กั๋วจึงกลับมาพร้อมกับเถียนซือป๋อ
พอซูเอ้อร์กั๋วกลับมา ย่าซูก็ดีใจมาก ทั้งยังจับมือหลานชายอย่างเถียนซือป๋อไว้ไม่ยอมปล่อย
แม้เถียนซือป๋อจะแซ่เถียน แต่ถึงอย่างไรก็มีสายเลือดของครอบครัวซูอยู่ด้วย
ซูเอ้อร์กั๋วมองท้องของซูเสี่ยวหม่านแล้วพูดว่า “เสี่ยวหม่าน พอผ่านปีใหม่ไปแล้ว เธอไปเมืองฮากับพี่นะ ท้องนี้เป็นลูกแฝด ไปคลอดในตัวเมืองจะปลอดภัยกว่า”