หลังกินมื้อเย็น ซูเสี่ยวหม่านก็กลับห้องของตัวเอง แล้วเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา
จากนั้นก็พบว่าเงินในระบบของเธอมีถึง 430,000 หยวนแล้ว
ซูเสี่ยวหม่านตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย เดิมทีในระบบของเธอมีเงินแค่ 160,000 กว่าหยวน นั่นหมายความว่าเหล้า 5 ลังของเธอขายได้ถึง 270,000 หยวน
ซูเสี่ยวหม่านตรวจดูมิติ แล้วพบว่าเหล้าเหมาไถทั้ง 5 ลังหายไปแล้ว
คราวนี้ซูเสี่ยวหม่านตั้งค่าให้จัดส่งอัตโนมัติ เพราะเหล้าอยู่ในมิติ ระบบจึงจัดการให้ได้เอง
ซูเสี่ยวหม่านตรวจดูรายการสั่งซื้อในระบบ แล้วพบว่าเหล้าเหมาไถทั้ง 5 ลังมีคนคนเดียวเหมาซื้อไปทั้งหมด
ดูเหมือนจะเป็นคนที่เคยจับผิดผักของเธอก่อนหน้านี้
ในรายชื่อเพื่อนของซูเสี่ยวหม่าน มีอยู่แค่สองคน
ตอนที่ซูเสี่ยวหม่านตรวจดูรายชื่อเพื่อน เธอถึงได้เห็นข้อความฝากไว้
แล้วก็พบว่าทั้งหมดเป็นข้อความที่ไป๋สือส่งมาให้เธอ:
ไป๋สือเสินสังหาร: “หอบหิ้วกลับบ้าน เธอนี่ไม่เห็นแก่เพื่อนเลยนะ มีเหล้าแล้วทำไมไม่เอามาให้ฉันก่อน?”
ไป๋สือเสินสังหาร: “เธอดูถูกฉันหรือไง ฉันบอกไว้เลยนะ ฉันมีเงินเยอะแยะ!”
ไป๋สือเสินสังหาร: “รีบออนไลน์มาอธิบายให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้!”
“.........”
ไป๋สือเสินสังหารฝากข้อความไว้ให้ซูเสี่ยวหม่านหลายข้อความ
ซูเสี่ยวหม่านก็ใจเย็น อ่านข้อความทั้งหมดจนจบ
จากนั้นจึงตอบกลับไปว่า “ขอโทษนะไป๋สือ ฉันเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเธอจะซื้อไม่ทันสักลัง!”
ระบบของไป๋สือเสินสังหารอัปเกรดแล้ว เขาตั้งการแจ้งเตือนไว้ ขอเพียงบัญชีของซูเสี่ยวหม่านส่งข้อความมา เขาก็จะเห็นทันที