ซูต้าเฉียงกับนักบัญชีหลิวเดินทางไปตำบลด้วยกัน ตอนนั้นหัวหน้ากองการผลิตจากหมู่บ้านอื่น ๆ ก็มาถึงกันหมดแล้ว
ระหว่างทาง พวกเขาผ่านหมู่บ้านต้ากั่งและเห็นบ้านหลายหลังพังถล่ม
ปีที่แล้วหมู่บ้านต้ากั่งโดดเด่นเป็นหน้าเป็นตา ทั้งหมู่บ้านมีไฟฟ้าใช้ แถมปลายปียังเปิดโรงสีข้าวและได้รับตำแหน่งหมู่บ้านดีเด่นอีกด้วย
แต่โดนตบหน้ากลับเร็วขนาดนี้
หิมะตกหนักเพียงครั้งเดียว บ้านหลายหลังของชาวบ้านก็เสียหาย
ทุกคนต่างอยากรู้ว่าซูต้าเฉียงยังจะมีอะไรให้อวดอีก
คนที่ดีใจที่สุดคือหลี่ต้าขุย เขาได้ยินมาว่าหลังคาบ้านของซูต้าเฉียงก็รั่วเหมือนกัน
หลี่ต้าขุยรู้จักซูเสี่ยวหม่านกับฟู่จิ่งสุย ตอนนั้นลูกสาวของเขา หลี่หงเสีย เคยถูกใจฟู่จิ่งสุย
หลี่ต้าขุยก็สนับสนุนมาก พอรู้ว่าฟู่จิ่งสุยมาจากปักกิ่ง เขาก็คิดอยากให้ลูกสาวแต่งงานไปอยู่ที่นั่น จะได้ตามไปสุขสบายด้วย
แต่สุดท้ายลูกสาวกลับแต่งงานกับชายแก่ด้วยเหตุบังเอิญ ทำให้หลี่ต้าขุยผิดหวังมาก
ทว่าตอนนี้ดูแล้ว การแต่งงานกับผู้อำนวยการหลิวก็ไม่เลว อย่างน้อยก็ดีกว่าตำรวจหนุ่มคนนั้นมาก
ซูเสี่ยวหม่านแต่งงานแล้วแท้ ๆ แต่กลับยังอยู่บ้านพ่อแม่ ส่วนตำรวจหนุ่มคนนั้นไม่มีอะไรเลย เป็นแค่หนุ่มหน้าขาวที่เกาะเมียกินชัด ๆ
แถมเขายังได้ยินมาอีกว่า ตอนซูเสี่ยวหม่านแต่งงานกับอีกฝ่าย ไม่มีคนจากบ้านฝ่ายชายมาสักคน!
หลี่ต้าขุยเริ่มสงสัยฐานะทางบ้านของฟู่จิ่งสุย และคิดว่าข่าวที่ลูกสาวสืบมาคงเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด
หลี่ต้าขุยมองซูต้าเฉียงพลางยิ้มร่า “หัวหน้ากองการผลิตซู หมู่บ้านต้ากั่งของพวกคุณน่าสงสารจริง ๆ ตอนผมผ่านไปเห็นบ้านหลายหลัง กำแพงพังลงมาเลย!”