หลังจากย่าซูกับซูเสี่ยวหม่านลงจากรถ ย่าซูก็เดินนำไปข้างหน้า
พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูกับพี่สะใภ้สามรีบเดินตาม ทั้งคู่ต่างอยากรู้ว่าลานบ้านที่นี่หน้าตาเป็นอย่างไร
ย่าซูเดินไปยังห้องปีกตะวันออกอย่างคุ้นเคย ก่อนหยิบกุญแจออกมาไขประตูห้อง “สะใภ้ใหญ่ ห้องนี้ดีที่สุด พาลูกเข้าไปก่อนเถอะ”
ตอนที่ซูเสี่ยวหม่านมาเช่าบ้าน เธอตกลงเช่าห้องนี้แล้วก็ทำความสะอาดไว้คร่าว ๆ
พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูเดินเข้าห้อง กวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าตรงมุมห้องมีเพียงเตียงไม้กระดานหนึ่งหลัง นอกนั้นไม่มีอะไรเลย
“แม่ ในห้องนี้ยังขาดของอีกตั้งเยอะเลยนะคะ!”
พี่สะใภ้สามก็ผิดหวังอยู่บ้าง เธอคิดว่าบ้านในปักกิ่งจะหรูหรามากเสียอีก
ดูตอนนี้แล้ว ยังสู้บ้านอิฐที่เพิ่งสร้างใหม่ในบ้านเกิดไม่ได้เลย
บ้านของครอบครัวซูซานชางในหมู่บ้านต้ากั่งยังไม่ได้สร้างใหม่
นอกจากพวกเขาไม่มีเงินแล้ว อีกเหตุผลก็เพราะซูหงเวยยังเด็ก ยังไม่ถึงวัยแต่งงาน
แม้พี่สะใภ้สามจะผิดหวังอยู่ในใจ แต่ก็ยังชอบปักกิ่ง ระหว่างนั่งรถมาที่นี่ เธอเห็นว่าริมแม่น้ำแถวนี้จัดทำไว้ดีมาก
สวยกว่าริมแม่น้ำที่บ้านเกิดตั้งเยอะ
“แม่ช่วยดูเด็ก ๆ ก่อนนะคะ ฉันกับพี่สะใภ้ใหญ่จะช่วยกันเก็บกวาด”
พี่สะใภ้สามไม่ได้คิดจะให้ซูเสี่ยวหม่านช่วยทำงานเลยสักนิด เพราะก่อนหน้านี้เธอเคยดูแคลนความขี้เกียจของซูเสี่ยวหม่าน
อีกอย่าง เธอก็ไม่มั่นใจว่าซูเสี่ยวหม่านจะทำงานได้ดี
ย่าซูพยักหน้า “ได้ พวกเธอเอาผ้าห่มมา ปูเตียงนี้ก่อน”
เมื่อมีย่าซูช่วยดูเด็ก ๆ พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูกับพี่สะใภ้สามก็เริ่มลงมือทำงานอย่างรวดเร็ว