ทุกคนพากันเดินออกไปข้างนอก บ้านเรือนแถบนี้ล้วนเป็นบ้านพักของพนักงานโรงฆ่าสัตว์ บ้านเหล่านี้โรงฆ่าสัตว์ก็เป็นผู้จัดสรรให้
ส่วนตู้จื้อจงไม่ใช่พนักงานโรงงาน บ้านของเขาจึงไม่ได้อยู่แถบนี้ แต่ก็อยู่ไม่ไกลกันนัก แค่ห่างออกไปสามถนน
เช้าตรู่ขนาดนี้ บ้านตระกูลตู้มีตำรวจมาเยือน แถมยังดูรีบร้อนจะออกไปข้างนอก พนักงานโรงฆ่าสัตว์ต่างเห็นเข้าพอดี
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังพบว่าคนที่มาด้วยไม่ใช่แค่หลิวเสี่ยวฟาง แต่ยังมีซูซื่อเซิ่งด้วย เรื่องซุบซิบในใจก็พลันผุดขึ้นมา
“นี่ ป้าพุง นี่มันเรื่องอะไรกันน่ะ?”
ป้าพุงเองก็กำลังมุงดูอยู่เหมือนกัน “ไม่รู้สิ แต่ไอ้น้องสามีของแม่ม่ายหลิวก็อยู่ด้วยนะว่าไหม เมื่อคืนเขามาค้างที่นี่หรือเปล่า!”
“อุ๊ย พอพูดแบบนี้แล้วก็ใช่จริง ๆ ด้วย ว่าแต่สองคนนั้น...”
พี่สะใภ้อีกคนยกมือทั้งสองข้างขึ้น ชูนิ้วโป้งแล้วกดลงซ้ำ ๆ พร้อมทำสีหน้าประหลาด
ป้าพุงถุยน้ำลาย “ถุย! ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนดีอะไรเลย มีแต่เสี่ยวซูที่เพิ่งย้ายมาใหม่เท่านั้นแหละที่ไม่รู้ว่าเธอเป็นคนยังไง”
“เออ พูดถึงแล้วฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ไม่รู้ว่าเด็ก ๆ บ้านเสี่ยวซูหาเจอหรือยัง”
เมื่อวานซูซื่อเซิ่งพาพี่สะใภ้สี่ออกตามหาเด็กแถวนี้ เพื่อนบ้านบางคนจึงรู้เรื่องอยู่บ้าง
ป้าพุงกลอกตาไปมา “อุ๊ย ตำรวจไปบ้านแม่ม่ายหลิว ส่วนบ้านซูทำลูกหาย หรือว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกับบ้านนั้นนะ!”
พอคนอื่นได้ยินป้าพุงพูดแบบนี้ พวกที่อยากฟังเรื่องซุบซิบก็รีบกรูกันเข้ามาหาเธอ แล้วเริ่มนินทากันอย่างออกรส