ประตูบ้านเก่าคร่ำคร่าถูกถีบเปิด คนที่อยู่ข้างในสะดุ้งตกใจ
สองพี่น้องตู้ไห่เฉียงกับตู้ไห่เฟิงมองซูซื่อเซิ่งที่กำลังโกรธจัด ต่างพากันตกใจจนสะดุ้ง
ตู้ไห่เฟิงน้องชายคนรองร้องขึ้นด้วยความหวาดกลัว «คุณอาซู... คุณอาซู!»
ซูซื่อเซิ่งมองตู้ไห่เฟิง «อวี้เจียวอยู่ไหน?»
ตู้ไห่เฉียงยังคิดจะปากแข็ง แต่ใครจะรู้ว่าตอนนั้นเอง เขากลับเห็นแม่กับอาของตัวเอง
โดยเฉพาะตอนเห็นอา แววรังเกียจก็วาบผ่านดวงตา
«คุณอาซู พวกเราไม่รู้ว่าคุณพูดถึงอะไร»
หลิวเสี่ยวฟางเหลือบมองตำรวจที่อยู่ข้างหลัง ก่อนก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวแล้วฟาดมือลงบนตัวตู้ไห่เฉียง «แกนี่นะ เมื่อกี้แม่ได้ยินทุกอย่างจากข้างนอกแล้ว บอกมาสิว่าเอาลูกของคุณอาซูไปซ่อนไว้ที่ไหน?»
หลิวเสี่ยวฟางไม่คิดเลยว่าลูกชายของตัวเองจะกล้าขนาดนี้
ไม่เพียงคิดจะขโมยลูกคนอื่น ยังคิดจะเอาไปขายอีก
หลิวเสี่ยวฟางกล้าแค่เกาะผู้ชาย หวังให้พวกเขาเอาเงินมาให้ใช้ ส่วนเรื่องเลวร้ายอย่างอื่น เธอไม่กล้าทำ
ไม่คิดเลยว่าลูกชายคนโตจะกล้าถึงเพียงนี้
ตู้ไห่เฉียงถูกแม่ตีแต่ไม่ตอบโต้ ได้แต่จ้องเธออย่างเคียดแค้น
ตู้ไห่เฉียงอายุ 13 ปีแล้ว ตัวสูงกว่าหลิวเสี่ยวฟางเสียอีก
หลิวเสี่ยวฟางจึงไม่กล้าตีต่อ
ซูซื่อเซิ่งไม่ได้ถามสองพี่น้องตู้ แต่กลับเริ่มค้นหาทั่วบ้าน
เมื่อครู่สองพี่น้องยังเถียงกันอยู่ว่าจะขายเด็กดีหรือไม่ แสดงว่าอวี้เจียวต้องอยู่ที่นี่
ซูเสี่ยวหม่านกับฟู่จิ่งสุยยังไม่ได้เข้าไปในบ้าน ต่างก็เริ่มค้นหาคนในลานบ้านแล้ว