ซูต้าเฉียงอยากถามใจจะขาด แต่ตอนนี้เขาต้องไปที่ทำการกองการผลิตเพื่อประชุมกับเจ้าหน้าที่หมู่บ้านและรวบรวมตัวเลข จึงทำได้แค่ไปก่อน
“แม่ เดี๋ยวถามเสี่ยวหม่านให้หน่อยนะว่าเรื่องของบ้านสี่มันอะไรกันแน่”
ย่าซูพยักหน้า “วางใจเถอะ!”
ซูต้าเฉียงถึงค่อยวางใจ เรียกพวกน้องชายกับลูกชายสองสามคน แล้วช่วยกันหามข้าวของไปที่ทำการกองการผลิต
จากนั้นเขายังให้พวกนั้นไปตามหัวหน้าหน่วยย่อยของแต่ละหน่วย ให้ตรวจสอบรายชื่อตามใบสมัครกับแต่ละครอบครัวอีกครั้ง เพื่อยืนยันจำนวนคนสุดท้ายและเก็บเงินด้วย
ทางซูต้าเฉียงยุ่งวุ่นวายกันมาก ส่วนพวกผู้หญิงในครอบครัวซูกลับยังรวมตัวกันอยู่ในห้องของย่าซู
พี่สะใภ้สี่ไม่อยู่ พี่สะใภ้ห้าก็ไม่ได้มาเหมือนกัน เธออุ้มลูกกลับห้องของตัวเองไปแล้ว
พี่สะใภ้ห้าเป็นคนเงียบที่สุดในครอบครัวซู ซูเสี่ยวหม่านรู้สึกว่าเธอเหมือนคนนอก ไม่สนใจเรื่องในบ้านเลย
พูดให้ถูกคือไม่สนใจใครทั้งนั้น
แม้แต่ลูกสองคนที่คลอดออกมา เธอก็ยังวางเฉย
ซูหงรุ่ยกับซูอวี้ฮวา ลูกสองคนนั้นอยู่กับย่าซูนานที่สุด
ตอนนี้พี่สะใภ้สามอิจฉาพี่สะใภ้สี่ที่กำลังจะไปอำเภอ คราวนี้จึงลืมความไม่พอใจที่มีต่อซูเสี่ยวหม่าน แล้วอยู่ต่อไม่ได้กลับไป
“เสี่ยวหม่าน ทำไมถึงให้พี่สะใภ้สี่ไปอำเภอล่ะ ถึงพี่สี่จะได้เป็นพนักงานประจำ แต่เงินที่หาได้ก็มีจำกัด อยู่ ๆ ก็มีปากเพิ่มมาตั้งสามปาก เงินเดือนพี่สี่จะพอได้ยังไง?”