จ้าวซีซีกำผลตรวจการตั้งครรภ์ไว้แน่น “ถ้าฉันท้องจริง ฉันก็จะไม่หย่า”
“ก็จริง ผู้หญิงหน้าเงินอย่างคุณย่อมคว้าโอกาสที่แม่จะได้มีฐานะสูงขึ้นเพราะลูกเอาไว้ แต่ถึงคุณจะท้อง พี่ฮั่นฮุยก็ไม่ต้องการอยู่ดี เพราะคุณเกิดมาเป็นสามัญชน ไม่คู่ควรจะให้กำเนิดทายาทแก่ตระกูลหัว”
จ้าวซีซีรีบหันหลังเดินเข้าไปในห้องเสื้อผ้า แต่หลินซีกลับตามติดมา “เดี๋ยวก่อน เอากระดาษที่คุณหยิบจากโต๊ะเมื่อกี้มาให้ฉันดู”
หลินซีคิดทบทวนแล้วก็ยังไม่วางใจ ต้องเห็นให้ชัดกับตาถึงจะสบายใจ หากผู้หญิงคนนี้ตั้งครรภ์ขึ้นมาจริง ๆ ก็ต้องกำจัดทิ้ง
จ้าวซีซีกำผลตรวจการตั้งครรภ์ไว้แน่น “นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน”
“เรื่องส่วนตัวอะไร ฉันว่าคุณคิดจะขโมยของมีค่าในบ้านพักตระกูลต่างหาก เอามานี่!”
หลินซีก้าวเข้ามาง้างมือเธอ ทั้งยังยกมือจะตบ จ้าวซีซีจึงตอบสนองตามสัญชาตญาณด้วยการทุ่มข้ามไหล่ หลินซีล้มลงไปกองกับพื้น ร้องโอดครวญว่า “เท้าฉัน เจ็บจัง!”
“จ้าวซีซี คุณกำลังทำอะไร”
เสียงเย็นเยียบของชายหนุ่มดังขึ้น จ้าวซีซีหันไปมองเห็นหัวหอ้ ฮั่นฮุยเดินเข้ามาจากข้างนอก หัวใจเธอพลันหดเกร็ง ก่อนจะพึมพำว่า “ฮั่นฮุย ไม่ใช่อย่างที่คุณเห็น...”
แต่เขากลับเดินผ่านเธอไปด้วยสีหน้าเย็นชา ก้มลงอุ้มหลินซีที่นอนอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วก็เห็นหนังสือหย่าที่ตกอยู่ตรงพื้นพอดี เปิดอยู่หน้าสุดท้าย ซึ่งมีชื่อจ้าวซีซีอยู่
หัวหอ้ ฮั่นฮุยชะงักไปเล็กน้อย คราวนี้เธอเซ็นชื่ออย่างว่าง่ายขนาดนี้เชียวหรือ
“พี่ฮั่นฮุย?”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยได้สติแล้วเอ่ยถามหลินซีเสียงเบา “ไม่เป็นไรใช่ไหม”
“พี่ฮั่นฮุย มือฉันเจ็บมากเลย หักหรือเปล่าก็ไม่รู้ ต่อไปฉันยังเล่นเปียโนได้อยู่ไหม”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยวางหลินซีลงบนเตียง “ไม่หักหรอก เดี๋ยวฉันเรียกหมอมาดูให้”
พูดจบ ชายหนุ่มก็หันมาจ้องเธอ “ขอโทษหลินซีซะ”
หลินซีเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหลิน ที่บ้านมีพี่ชายติดน้องสาวถึงสามคน หากคนตระกูลหลินรู้ว่าหลินซีถูกทำร้าย ผู้หญิงคนนี้คงไม่รอดแน่
พอได้ยินคำว่า “หลินซี” หัวใจของจ้าวซีซีก็เจ็บแปลบขึ้นมาอีกครั้ง
ชื่อของเธอก็มีคำว่า “ซีซี” เหมือนกัน แต่เขาไม่เคยเรียกเธอแบบนั้นเลยสักครั้ง แม้แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ตอนที่เขากอดร่างเธอไว้อย่างลึกซึ้ง คำว่า “ซีซี” ที่เขาเรียกออกมาจากปาก ก็คงหมายถึง “หลินซี” สินะ เป็นเธอที่คิดไปเอง
ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอก็เป็นเพียงตัวแทนของหลินซีเท่านั้น
หัวใจของเธอเจ็บจนค่อย ๆ ชาไปทีละนิด เธอเอ่ยเสียงแหบพร่า “ขอโทษ?”
“คุณลงมือทำร้ายคนอื่นก่อน เด็กสามขวบยังเข้าใจเหตุผลนี้เลย ยิ่งไปกว่านั้น คุณรู้ไหมว่ามือทั้งสองข้างสำคัญแค่ไหนสำหรับคนเล่นเปียโน”
ใช่แล้ว แม้แต่เส้นผมของหลินซีก็ยังสำคัญ ส่วนเธอนั้นด้อยกว่าหญ้าข้างทางเสียอีก
ทนมาสามปีแล้ว เธอไม่อยากทนอีกต่อไป
จ้าวซีซีตอบอย่างดื้อดึง “ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ เธอเป็นฝ่ายลงมือก่อน!”
พ่อบ้านที่ยืนอยู่ตรงประตูช่วยเติมเชื้อไฟ “คุณชาย ผมเห็นกับตาว่าคุณชายหญิงผลักคุณหลินก่อนครับ”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยขมวดคิ้ว แล้วตวาดเสียงเข้ม “ขอโทษ!”
“ถ้าฉันไม่ขอโทษล่ะ”
แววประหลาดใจวูบผ่านดวงตาของหัวหอ้ ฮั่นฮุย ภรรยาตัวน้อยที่เคยก้มหน้าว่าง่ายมาตลอด ตั้งแต่เมื่อไรถึงได้มีด้านที่ปากกล้าเช่นนี้
เขาเม้มริมฝีปากบาง “กล้าหาญดีนี่ ลองนึกถึงชะตากรรมของลุงใหญ่ที่นอนอยู่ในห้องพักผู้ป่วยระดับสูงของโรงพยาบาลดูสิ!”
ตอนนั้นลุงใหญ่ของเธอลงมือทำร้ายคนอื่น จนอีกฝ่ายแจ้งตำรวจและเขาเสี่ยงถูกควบคุมตัว ระหว่างรีบร้อนหลบหนีจึงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตอนนี้ยังนอนหมดสติอยู่ในโรงพยาบาล
หรือเธอยังจำบทเรียนไม่ได้อีก
จ้าวซีซีฝืนกลั้นน้ำตา ไม่คิดเลยว่าเขาจะเอาลุงใหญ่มาข่มขู่เธอ เธอมองผู้หญิงที่นอนอย่างหน้าชื่นตาบานอยู่บนเตียงแต่งงาน ห่างจากหัวเตียงมีภาพแต่งงานแขวนอยู่ ราวกับกำลังเยาะเย้ยว่าการมีอยู่ของเธอเป็นเรื่องตลก
ในที่สุดจ้าวซีซีก็ยอมก้มหัวให้ความจริง เอ่ยเสียงแหบพร่า “ขอโทษ!”
หลินซีดีใจอยู่ในใจ แต่แสร้งพูดอย่างเสแสร้งว่า “เห็นแก่พี่ฮั่นฮุย ฉันจะยกโทษให้คุณก็แล้วกัน”
จ้าวซีซียืดหลังตรง มองหัวหอ้ ฮั่นฮุย “ฉันไปได้หรือยัง”
เธอไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว
เธอก้มลงเก็บหนังสือหย่าจากพื้นแล้วยื่นให้เขา คราวนี้ท่าทีของเธอแน่วแน่เป็นพิเศษ
หัวหอ้ ฮั่นฮุยมองหนังสือหย่าแล้วขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว คิดไม่ถึงว่าคราวนี้เธอจะเซ็นชื่ออย่างเด็ดขาดขนาดนี้ ก่อนหน้านี้เธอมักจะไปขอให้คุณย่าช่วย เขาเตรียมคิดคำพูดไว้โน้มน้าวคุณย่าแล้วแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับไม่จำเป็น
ชายหนุ่มรู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขาเห็นกระเป๋าเดินทางบนพื้น เธอเตรียมจะไปแล้วหรือ
หัวหอ้ ฮั่นฮุยเงยหน้าขึ้น “หาที่พักได้แล้วหรือยัง”
“ยัง”
จ้าวซีซีตอบไปตามสัญชาตญาณ ก่อนจะมองเขาอย่างประหลาดใจ เมื่อครู่เขากำลังเป็นห่วงเธอหรือ
หัวหอ้ ฮั่นฮุยเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว “ไปเอาน้ำแข็งขึ้นมาให้หลินซีประคบเท้า เท้าเธอแพลงเพราะคุณ หรือคุณคิดจะเดินหนีไปเฉย ๆ”
เฮอะ ที่แท้ก็เพราะหลินซีจริง ๆ
เมื่อครู่นี้เอง เธอยังเผลอคิดไปชั่ววูบว่าหัวหอ้ ฮั่นฮุยเป็นห่วงเธอ ชีวิตแต่งงานสามปีของเธอ ยังสู้เส้นผมของแสงจันทร์สีขาวไม่ได้เลย
จ้าวซีซีเดินออกจากห้องนอนด้วยฝีเท้าแข็งทื่อ เมียน้อยเข้ามายึดบ้าน แถมยังนอนบนเตียงแต่งงาน ส่วนเธอกลับต้องเอาน้ำแข็งไปให้เมียน้อย
จ้าวซีซี เธอน่าสมเพชตัวเองบ้างไหม
ตอนเดินลงบันได เธอพลาดเหยียบขั้นบันได ร่างกายเสียหลัก เธอยื่นมือออกไปตามสัญชาตญาณ แต่คว้าได้เพียงต้นไม้ประดับในกระถางที่อยู่ใกล้ที่สุด ร่างของเธอกลิ้งตกลงบันไดไปพร้อมกับกระถาง
ในช่วงคับขัน มีคนคว้ามือเธอไว้
จ้าวซีซีมองหัวหอ้ ฮั่นฮุยอย่างเหม่อลอย คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นคนช่วยเธอไว้!
ชายหนุ่มออกแรงดึงเธอกลับมา ศีรษะของเธอกระแทกเข้ากับอกเขา แก้มแนบอยู่ตรงหัวใจพอดี จึงได้ยินเสียงหัวใจเต้นหนักแน่นของเขา
จ้าวซีซีรีบถอยหลังอย่างลนลาน อยากเว้นระยะห่างระหว่างกัน
แต่ร่างของเธอกลับลอยขึ้น ถูกคนโอบเอวอุ้มลงบันได ใบหน้าของเธอแนบชิดกับอกเขาแน่น กลิ่นอายความเป็นชายของผู้ใหญ่โอบล้อมเธอในพริบตา
เมื่อถูกวางลง ความร้อนบนใบหน้าของเธอก็เพิ่มสูงขึ้นมาก
แม้จะแต่งงานกันมาสามปี แต่ทั้งสองไม่เคยสัมผัสร่างกายกันเลย นอกจากเหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อเดือนก่อน
เสียงเย็นชาของชายหนุ่มดังมาจากเหนือศีรษะ “เดินก็หัดใช้สมองบ้าง จะได้ไม่ล้มจนกลายเป็นคนโง่”
จ้าวซีซีเม้มริมฝีปาก อารมณ์ค่อย ๆ สงบลง เธอเห็นกระถางต้นไม้ตกกระแทกบันได ดินกระจายเต็มพื้น “ฉันจะไปทำความสะอาดเดี๋ยวนี้”
“ให้คนรับใช้ทำ คุณไม่มีอย่างอื่นต้องทำแล้วหรือ”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม เขาจ้างคนรับใช้ไว้ตั้งมากมาย ไม่ใช่จ้างมาให้นั่งกินเงินเดือนเปล่า ๆ
จ้าวซีซีเพิ่งนึกได้ว่าตอนลงมาชั้นล่าง เธอตั้งใจจะทำอะไร นั่นคือไปเอาน้ำแข็งให้หลินซี
แววเยาะเย้ยตัวเองวูบผ่านดวงตาของจ้าวซีซี เธอเงยหน้าขึ้นสังเกตเห็นดินเปื้อนอยู่บนเสื้อเชิ้ตของเขา คงเปื้อนตอนที่เขาช่วยเธอเมื่อครู่
ผู้ชายคนนี้รักความสะอาดมาก คงทนเรื่องแบบนี้ไม่ได้แน่
เดิมทีเธอคิดจะเตือนเขา แต่เขากลับเดินขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว ทิศทางที่มุ่งหน้าไปคือห้องนอนใหญ่ เขาเป็นห่วงหลินซีขนาดนั้นเชียวหรือ ถึงกับไม่สนใจแม้แต่ดินที่เปื้อนตัว
จ้าวซีซีพ่นลมหายใจออกมาอย่างยากลำบาก หยิบน้ำแข็งเดินขึ้นไปชั้นบน พอผลักประตูเข้าไปกลับไม่เห็นหัวหอ้ ฮั่นฮุย เขาไปไหนแล้ว
หลินซีพิงหัวเตียง พลางยกมุมปากขึ้น “วางน้ำแข็งแล้วก็ไปเสียที หรือคุณอยากอยู่ปรนนิบัติฉันที่นี่จริง ๆ หรืออยากดูฉันกับพี่ฮั่นฮุยรักกันหวานชื่น พวกเราไม่ได้เจอกันมาสามปีแล้วนะ”
คำพูดของหลินซีมีนัยแอบแฝง!
จ้าวซีซีเพิ่งได้ยินเสียงน้ำจากห้องน้ำ หัวหอ้ ฮั่นฮุยกำลังอาบน้ำอยู่ในนั้น!
สีเลือดบนใบหน้าของเธอพลันจางหายไปจนหมด!
เพิ่งหย่ากันหมาด ๆ เขาก็รีบร้อนขึ้นเตียงกับแสงจันทร์สีขาวทันที!