ไม่นึกเลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะเก็บโทรศัพท์ได้อีกเครื่อง
ไม่สิ ประสิทธิภาพสูงขนาดนี้ หรือว่าแย่งเขามากันแน่?
“ไป! ตามไป!”
“อะไรนะ?”
แมงกะพรุนทำหน้างุนงง ถูกถังชิงหยางลากลงบันไดไปด้วยอย่างไม่เต็มใจ
เชือกยังผูกอยู่ที่เอว
“ไป๋ไป๋ ตามไปทางนั้น!”
ถังชิงหยางชี้บอกทิศทาง ลูกหมาป่าสองตัวก็พุ่งทะยานออกไป
พลังต่อสู้ของเย่หรงดุดันเกินไป หากเธอคิดจะเปิดแท่นบูชา ซอมบี้คงขวางเธอไม่ได้แน่ จะปล่อยให้หนีไปไม่ได้เด็ดขาด
“นายนายนาย อย่างน้อยก็อธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิ!”
“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว!”
แมงกะพรุนที่ถูกผูกเชือกไว้ไล่ตามหลังมาเหมือนนักโทษ แต่ลูกหมาป่าวิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอเริ่มตามไม่ทัน
เท้าสะดุด ร่างเสียหลักกำลังจะล้ม ทว่ากลับหยุดค้างกลางอากาศอย่างประหลาด ห่างจากพื้นเพียงหนึ่งฝ่ามือ
เธอไม่ร่วงลงมาอย่างน่าอัศจรรย์ กลับลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ มุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า...
เธอบินขึ้นอีกแล้ว
ระยะทางไกลเกินไป แถมยังต้องอ้อมหลายจุด คราวนี้ถังชิงหยางไม่กล้าปล่อยเชือกยาว
กลัวเธอเลี้ยวกะทันหันแล้วพุ่งชนกำแพง
“ตกลงเกิดอะไรขึ้น?”
เธอลอยอยู่เหนือศีรษะแล้วถาม
“ผู้หญิงคนนั้นเก่งมาก ต้องจัดการก่อนที่เธอจะเริ่มก่อเรื่อง! จะปล่อยให้หนีไปไม่ได้เด็ดขาด!”
“เก่งแค่ไหน?”
“ซอมบี้แทบไม่มีทางคุกคามเธอได้เลย”
“เป็นไปได้ยังไง!”
“ฉันก็ว่าน่าเหลือเชื่อเหมือนกัน” ถังชิงหยางถอนใจ ก่อนเสริมว่า “แค่ป้องกันเก่งก็ว่าไปอย่าง แต่กระบี่ใหญ่ในมือเธอก็โหดใช่เล่น เรียกได้ว่าเป็นตัวละครค่าสถานะรอบด้านเลย!”
ระหว่างคุยกัน ไป๋ไป๋หักเลี้ยวกะทันหันครั้งหนึ่ง แล้วก็หักอีกครั้ง ตลอดทางโคลงเคลงไปมา