แม้ก่อนหน้านี้จะเคยคิดเอาไว้แล้วว่าจะโยนหานเฟิงให้ซอมบี้กิน แต่เมื่อภาพนั้นเกิดขึ้นจริง หนุ่มหล่อกลับรู้สึกสะเทือนใจอย่างรุนแรง!
ทั้งร้องไห้ทั้งตะโกน แต่กลับเดินไปหาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ได้เห็นกับตาว่าเขาใกล้ความตายเข้าไปทุกที...
ไม่ใช่เพราะจิตใจดีเกินไป แต่ภาพนี้มันน่าสยดสยองเกินต่างหาก!
หมอนั่น...
เห็นชัด ๆ ว่าเพิ่งปีนขึ้นมาแค่สองชั้น แล้วไปเอาอุปกรณ์ประหลาดพวกนี้มาจากไหนตั้งมากมาย? ถึงขั้นฝ่ากฎคุ้มครองของเขตชั้นได้ด้วยหรือ?
หนุ่มหล่อทั้งตกใจและโล่งใจไปพร้อมกัน
สมบัติวางอยู่ตรงหน้า แถมยังเกี่ยวพันกับความเป็นความตายต่อจากนี้ เขาไม่มีทางไม่หวั่นไหว
ระหว่างทางเขาครุ่นคิดอยู่ตลอด เมื่อคำนึงถึงฝีมือการต่อสู้ที่ดุดันของถังชิงหยางและการคุ้มกันมาตลอดทาง จึงข่มความโลภในใจเอาไว้ได้อย่างยากเย็น และยอมสละส่วนแบ่งรางวัลก้อนใหญ่
อีกทั้งยังตั้งใจผูกมิตร เผื่อจำเป็นจะได้ขอความช่วยเหลือ
ดูตอนนี้แล้ว การตัดสินใจนั้นกลับช่วยชีวิตเขาไว้...
ถ้าเขาเลือกเหมือนหานเฟิง ป่านนี้คงกลายเป็นหนึ่งในคนที่ต้องเดินไปหาความตายอย่างไร้ทางสู้แล้ว
แต่ทั้งที่เริ่มต้นจากจุดเดียวกันแท้ ๆ ผ่านไปแค่วันเดียว หมอนี่ทำไมถึงน่ากลัวได้ขนาดนี้?
หนุ่มหล่อคิดไม่ตก จึงถอยไปอยู่ด้านข้างเพื่อพยายามทำตัวให้กลมกลืนที่สุด
หานเฟิงเข้าใกล้ซอมบี้ขึ้นทุกที สภาพจิตใจพังทลายไปแล้ว ยังตะโกนไม่หยุดว่า “ขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากตาย! ฉันแค่อยากมีชีวิตอยู่ ฉันผิดอะไรด้วย! ฮือ ๆ ๆ...”
ซูหว่านเหอกำชายกางเกงแน่น แม้จะโกรธแค่ไหน ก็ยังอดหวั่นไหวไปกับคำพูดนั้นไม่ได้
ใช่แล้ว เขาแค่อยากมีชีวิตอยู่...