หลินเฉียงกับฉินหวยหรูเพิ่งเดินออกจากประตูลาน ก็เห็นสวี่ต้าม่าว หลิวกวงฉี และเจียตงซวี่ ตัวป่วนประจำกลุ่มกำลังยอง ๆ สูบบุหรี่อยู่หน้าประตู บนพื้นมีแต่ก้นบุหรี่เต็มไปหมด เห็นชัดว่ามานั่งรอกันได้พักใหญ่แล้ว
สวี่ต้าม่าวเห็นฉินหวยหรูเดินออกมาก่อนใคร ดวงตาพลันเป็นประกาย เตรียมลุกเข้าไปหา แต่พริบตาถัดมาก็เห็นหลินเฉียงเดินตามออกมาจากด้านหลังฉินหวยหรู ทั้งสามสบตากัน แล้วก็หงอยกลับไปนั่งยอง ๆ ทำทีเป็นเขี่ยขี้เถ้าบุหรี่
หลินเฉียงรู้ทันพวกนี้อยู่แล้ว ที่มานั่งรอกันตรงนี้ก็เพราะหวังให้ฉินหวยหรูอยู่คนเดียว จะได้ฉวยโอกาสพูดให้ร้ายเขาได้ละสิ เอาเถอะ รอกันไปก่อน อีกสองสามวันถ้ามีเวลาว่าง เขาจะจัดการพวกนี้ให้สาสม
เขาคิดไวมือไว เดินตรงไปข้างฉินหวยหรูแล้วคว้ามือน้อย ๆ ของเธอขึ้นมาทันที ฉินหวยหรูชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ใบหูแดงวาบ แต่ก็ไม่ได้ชักมือหนี
หลินเฉียงจูงเธอเดินไปหาตัวป่วนทั้งสาม ยิ้มพลางหยิบบุหรี่ออกมาแจกคนละมวน «พวกนาย ดูนี่สิ นี่แฟนฉัน สวยไหมล่ะ?»
«สวย สวยจริง ๆ» สวี่ต้าม่าวหัวเราะแห้ง ๆ สายตาอดเหลือบมองใบหน้าฉินหวยหรูไม่ได้
«เฉียงจื่อ พวกนายจะไปไหนกันเหรอ?» เจียตงซวี่ถาม แต่สายตาก็ไม่เคยละจากฉินหวยหรูเลย สายตานั่นเหมือนหมาหิวเห็นเนื้อไม่มีผิด
«ก็หวยหรูยังไม่ได้กินข้าวน่ะ ฉันเลยจะพาเธอไปกินเป็ดย่าง» หลินเฉียงจงใจเน้นคำว่า «เป็ดย่าง» เป็นพิเศษ
«โห เป็ดย่างเลยเหรอ สุดยอดไปเลย เฉียงจื่อ» หลิวกวงฉีพูดแทรกด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้
«เอาละพวกนาย ฉันไปก่อนนะ ไว้เจอกัน» หลินเฉียงโบกมือแล้วจูงฉินหวยหรูเดินไป ก่อนจากไปยังจงใจแกว่งมือที่ทั้งคู่จับกันให้ดูอีกด้วย
พอทั้งสองเดินลับตาไป เหยียนเจี่ยเฉิงก็เขวี้ยงก้นบุหรี่ลงพื้น «บ้าชะมัด ไอ้สารเลว! พวกเรานั่งรอกันอยู่ตรงนี้ตั้งครึ่งชั่วโมงกว่า มันยังพาผู้หญิงไปกินเป็ดย่างอีก เป็ดย่างน่ะมันกินเป็นหรือไง? แล่เป็นไหม? จิ้มน้ำจิ้มเป็นหรือเปล่า?»