ความโกรธของคนสี่ล้านคน มันขนาดไหนกัน?
มันคือคลื่นสึนามิไซเบอร์ที่สามารถท่วมทั้งอินเทอร์เน็ต เผาเซิร์ฟเวอร์ให้พังได้ทั้งระบบ!
เมืองเจียง เขตปินไห่
หมู่บ้านวิลล่าหลายวาน บ้านเลขที่ 08
ในห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหราโอ่อ่า ไฟสตูดิโอสว่างจ้ากำลังเปิดเต็มที่
"แม่หลิว" แม่ม่ายหลิว กำลังสวมชุดกี่เพ้าสั่งตัดสุดหรู พร้อมกับเสแสร้งเช็ดน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริง
เธอลากเด็กสาวหน้าตาเฉยเมย แขนขาดหนึ่งข้าง มาอยู่หน้ากล้อง แล้วฝืนยิ้มอย่างเมตตา
"ทุกคนคะ ค่าแขนเทียมของเสี่ยวฮวายังขาดอีกสองหมื่น ท่านไหนพอจะช่วยได้ก็ช่วยหน่อยนะคะ ช่วยกดหัวใจสีชมพูให้หน่อยเร็ว..."
ยังพูดไม่ทันจบ
จำนวนผู้ชมออนไลน์ที่มุมขวาบนของห้องถ่ายทอดสด จู่ ๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างน่ากลัวผิดปกติ!
หนึ่งแสน ห้าแสน หนึ่งล้าน!
แม่ม่ายหลิวตาเป็นประกาย คิดว่าแพลตฟอร์มให้การดันกระแสใหญ่หรือเปล่า
เธอกำลังจะสั่งให้ผู้ช่วยเอารหัสคิวอาร์ที่เตรียมไว้ออกมาแสดงทันที
วินาทีถัดมา
ข้อความลอยหลากสีเต็มจอ พุ่งเข้ามาเหมือนฝูงแมลงสีดำหนาทึบ บังใบหน้าเธอมิดชิด!
[ไอ้คนค้ามนุษย์ไสหัวออกมาชดใช้กรรม!!!](ผู้ชม: คนค้ามนุษย์ไสหัวออกมาตายซะ!)
[ตีเด็กคนอื่นจนพิการแล้วมาหลอกเงิน แกมันปีศาจแบบนี้ทำไมไม่ตกนรกซะไปเลย!]
คืนเงิน! เอาคืนมา! ฉันสาปแช่งแก ไอ้เวร ฉันเหนื่อยยกของทั้งวันได้เงินมา ดันไปให้สัตว์แบบแก!
[ชั้นใต้ดิน! ไปดูชั้นใต้ดินหลังบ้านแกสิไอ้แม่มดแก่!]