【มณฑลเหลยคงทอดยาวไปไกลหลายพันลี้】
【แม้เมืองเศษใบไม้จะตั้งอยู่ใจกลางมณฑล แต่ก็ห่างจากชายแดนมณฑลมู่เสวียนเพียงกว่า 2,000 ลี้】
【หากเป็นโลกที่ปราศจากพลังเหนือธรรมชาติ ระยะทางเท่านี้ย่อมถือว่าไกลแสนไกล】
【ทว่าในโลกใบนี้ หากแนวป้องกันแตกในคืนหนึ่ง ไม่แน่ว่าพอรุ่งเช้า คนยังไม่ทันตื่นเต็มตา กองทัพกบฏก็อาจบุกมาถึงหน้าประตูแล้ว】
【ผู้มีฐานะและผู้ฝึกยุทธ์ในเมืองเศษใบไม้จำนวนไม่น้อยเริ่มวางแผนย้ายบ้าน แต่กลับตัดสินใจไม่ได้เสียทีว่าจะย้ายไปที่ใด】
【ต้ากานในยามนี้วุ่นวายเหลือเกิน】
【แม้หลายมณฑลยังคงสงบสุข แต่การเดินทางพร้อมครอบครัวกลับไม่ปลอดภัย บางทีอาจอันตรายกว่าการอยู่ในมณฑลเหลยคงเสียอีก】
【อย่างไรเสีย มณฑลเหลยคงก็ยังไม่ถูกยึดครอง】
【เจ้ายังไม่มีความคิดจะจากไปในตอนนี้ ท่านลุงหวังอายุมากแล้ว หากต้องเดินทางหักโหมเกินไป เกรงว่าจะสิ้นใจกลางทางได้ง่าย】
【อีกทั้งหมูเขาเดียวปีศาจที่เจ้าตัดแขนขาทั้งสี่ไปก็เดินทางไม่ได้เช่นกัน จะฆ่ามันตอนนี้ก็เสียดายเกินไป หรือจะให้เจ้ากลิ้งมันไปด้วยกันหรือไร!】
【สามวันต่อมา มีคำสั่งจากเทียนเหลยฝู่ เมืองหลวงของมณฑลเหลยคง ส่งไปยังทุกพื้นที่】
【ศึกใหญ่ใกล้เข้ามาแล้ว ชาวมณฑลเหลยคงทุกคนต้องอยู่ภายใต้การจัดการของเมืองหลวง ห้ามย้ายออกจากถิ่นเดิม】
【ผู้ใดฝ่าฝืน ทรัพย์สินจะถูกยึดเป็นของหลวงทันที ทั้งครอบครัวจะถูกเกณฑ์เข้ากองทัพ!】
【คราวนี้บรรดาผู้มีฐานะที่เตรียมย้ายบ้านต่างพากันสงบปากสงบคำ】
【สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ตัวคนเดียว ไร้ห่วงไร้กังวล คำสั่งนี้ย่อมไร้ความหมายราวกับลมปาก!】
【แค่หลบเข้าไปในป่ารกร้าง ใครจะตามจับได้เล่า?】