“จำลองครั้งเดียวทะลุสองขั้น จากชั้นยอดไปถึงระดับปฐพี ยังมีใครทำได้อีก?”
กู้ฝานแทบอยากเงยหน้าหัวเราะลั่นฟ้า
แต่ที่นี่คือตระกูลกู้ หากก่อความเคลื่อนไหวใดขึ้นมาย่อมไม่ดี ผู้ฝึกยุทธ์ระดับฟ้าสามารถสัมผัสรับรู้ฟ้าดินได้ หากเกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โต ก็อาจสัมผัสได้ถึงเรือนเลี้ยงสัตว์
เขาจึงทำได้เพียงปิดปาก แอบหัวเราะอยู่เงียบ ๆ
“กู้ฝานที่ได้จากการจำลองบรรลุระดับปฐพีแล้ว ตาเฒ่านั่นก็คงหมดห่วงแล้วกระมัง!”
กู้ฝานทอดถอนใจ
เขาเห็นสายสัมพันธ์ระหว่างท่านลุงหวังกับกู้ฝานในโลกจำลองมาตั้งแต่ต้นจนจบ จึงเข้าใจความรู้สึกของทั้งคู่ได้อยู่บ้าง!
【เวลาในการทะลวงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับปฐพีไม่ได้ยาวนานนัก ตั้งแต่ต้นจนจบเจ้าใช้เวลาไปเพียงสิบกว่าวัน】
【ทันทีที่ออกจากการเก็บตัว เจ้ายังคงมุ่งตรงไปยังห้องของท่านลุงหวังเป็นสิ่งแรก】
【เจ้ากลัวเหลือเกินว่าตาเฒ่าผู้นี้จะไม่ได้เห็น】
【ไม่คิดเลยว่าเขาจะไม่ได้เห็นจริง ๆ】
【ดวงตาของท่านลุงหวังจู่ ๆ ก็มืดบอดไปเมื่อหลายวันก่อน】
【เจ้าเดินเข้าไปในห้องของท่านลุงหวัง】
【“ใครมา?”】
【น้ำเสียงของท่านลุงหวังฟังดูอ่อนแรง แต่หูยังคงว่องไว】
【“ข้าเอง!”】
【ท่านลุงหวังฟังเสียงของเจ้าออก เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามหลังผ่านไปหลายวินาที】
【“เจ้าทำสำเร็จแล้วหรือ?”】
【“แน่นอน!”】
【เจ้าก้าวเข้าไปสองก้าว ปลดปล่อยปราณแท้ออกมา แล้วแตะผิวกายของท่านลุงหวังอย่างแผ่วเบา】
【สัมผัสที่ทั้งเบาสบายและคมกริบเช่นนี้ ทำให้ท่านลุงหวังจดจำได้อย่างลึกซึ้ง】
【ครั้งแรกที่เขาสัมผัสปราณแท้ คือคราวที่ได้พบจางอันหนานบิดาของเขา】
【“นี่หรือปราณแท้ ฮ่า ๆ ดี ดีจริง ๆ ดียิ่งนัก ท่านพ่อ ข้าไม่ทำให้คำฝากฝังของท่านต้องสูญเปล่า สำนักยุทธ์ของเรามีผู้ฝึกยุทธ์ระดับปฐพีอีกคนแล้ว!”】