นอกการจำลอง กู้ฝานก็ตั้งใจจดจ่อเช่นกัน
จำลองมาตั้งหลายครั้งแล้ว แต่กู้ฝานในแบบจำลองกลับยังไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ระดับเดียวกันที่สมศักดิ์ศรีเลยสักคน
ไม่ถูกคนที่แข็งแกร่งกว่ารังแกผู้อ่อนแอ ก็ถูกลอบโจมตีจากที่มืด
วันนี้ในที่สุดก็จะต้องเสียครั้งแรกให้เขาแล้วหรือ?
【เห็นเพียงเจ้าสำนักเฒ่าประสานมือไพล่หลัง เผยท่วงท่าของยอดฝีมือ เดินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างสงบนิ่ง】
【“เจ้าหนุ่ม แม้เจ้าจะก้าวเข้าสู่ระดับมนุษย์แล้ว แต่ถึงอย่างไรข้าก็อายุมากกว่าเจ้ามาก ทั้งยังฝึกยุทธ์มานานและมีประสบการณ์เหนือกว่าเจ้า หากลงมือกับเจ้า ก็ไม่ยุติธรรม นับว่าเป็นการรังแกผู้อ่อนแอเช่นกัน
วันนี้ข้าจะไว้หน้าเจ้า จงถอยไปเสีย เรื่องที่เจ้าทำร้ายศิษย์ของข้า ข้าจะไม่เอาความ
สำนักยุทธ์ฝู่เป่ยของเจ้าจะเปิดกิจการต่อไป สำนักยุทธ์เศษใบไม้ก็จะไม่เข้าไปยุ่งอีก เป็นอย่างไร?”】
【“พูดจาอ้อมค้อมอะไรอยู่ได้?”】
【เจ้าไม่ได้ฟังเขาเลยสักนิด ล้วงดาบเขาเดี่ยวออกมาจากด้านหลัง โคจรพลังภายใน เตรียมใช้เก้ากระบวนท่าหยดน้ำ
ประกายวารีระยิบระยับพาดผ่านคมดาบ ขณะที่เจ้าพุ่งข้ามระยะหลายสิบเมตร แล้วฟันลงมาอย่างแรง!】
【“ที่ข้าหมายถึงคือ ข้ายอมแพ้!”】
【เสียงตุบดังขึ้น ขณะที่ประกายดาบของเจ้ายังอยู่ห่างจากเจ้าสำนักเฒ่าไม่ถึงหนึ่งเมตร เขาก็คุกเข่าลงกับพื้นทันที】
【“เจ้า... ยอม... แพ้?”】
【“ใช่แล้ว ข้ายอมแพ้”】
【เจ้าสำนักเฒ่าย้ำอีกครั้ง】
【“ท่านเจ้าสำนัก ทำเช่นนั้นไม่ได้ขอรับ หากท่านยอมแพ้แล้ว เกียรติยศของสำนักยุทธ์เศษใบไม้จะเอาไปไว้ที่ใด?”】
【“นั่นสิ ต่อไปสำนักยุทธ์เศษใบไม้จะยังรับศิษย์ได้อย่างไร? พวกเราคงต้องอดตายกันหมดแน่!”】
【“ท่านเจ้าสำนักก็พูดเองว่าเขาเพิ่งเข้าสู่ระดับมนุษย์ จะเอาชนะท่านซึ่งเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับมนุษย์มานานได้อย่างไรขอรับ!”】