【คุณติดตามเนี่ยจิงอวิ๋นมาถึงคอกสัตว์ของเขา】
【ตอนนี้มีลูกศิษย์ของเนี่ยจิงอวิ๋นไม่มากเท่าที่คุณจำได้ มีเพียงสามสี่คนเท่านั้น】
【เมื่อพวกเขาเห็นเนี่ยจิงอวิ๋นพาลูกศิษย์ใหม่กลับมาอีกคน】
【แววตาที่มองคุณก็เปี่ยมด้วยความยินดี】
【คุณคุ้นเคยกับแววตาแบบนั้นดี】
【ชาติที่แล้วตอนงานล้นมือทำไม่หวาดไม่ไหว แล้วมีแรงงานหน้าใหม่เข้าทำงาน คุณก็มองพวกเขาด้วยสายตาแบบนี้เหมือนกัน】
【คุณยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ】
【ลูกศิษย์เหล่านี้คิดมากเกินไปแล้ว】
【พวกเขาจะเทียบกับคุณได้อย่างไร】
【พวกเขาเป็นเพียงลูกศิษย์ฝึกหัด แต่คุณเรียกได้เต็มปากว่าเป็นศิษย์ของเนี่ยจิงอวิ๋น】
【ถ้าไม่ติดที่เพศไม่ตรงกัน คุณมีสิทธิ์ได้เป็นอาจารย์หญิงของพวกเขาด้วยซ้ำ】
【เป็นอย่างที่คิด】
【“พวกเจ้ามัวแต่ยืนบื้ออยู่ตรงนี้ทำอะไร ขนลาบขนเขียวไม่ต้องแปรงหรือ หญ้าสามแฉกที่แพะขาสั้นต้องกินทุกวัน พวกเจ้าไปเก็บมาหรือยัง แล้วงูเหลือมขาวหยกตัวใหม่ล่ะ ให้อาหารมันหรือยัง”】
【คำตำหนิของเนี่ยจิงอวิ๋นดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้พวกเขารีบวิ่งไปทำงานทันที】
【ส่วนกับคุณ เนี่ยจิงอวิ๋นกลับเปลี่ยนท่าทีไปอีกแบบ】
【“เสี่ยวฝาน ในห้องข้ามีของดี รีบตามข้ามา!”】
【คุณสะดุ้งวาบ แต่ก็ยังย่องตามเนี่ยจิงอวิ๋นเข้าห้องไป】
【โชคดีที่ไม่ใช่ของประหลาดอะไร】
【แต่เป็นตำราลับสืบทอดประจำตระกูลของเนี่ยจิงอวิ๋น ว่าด้วยการเลี้ยงสัตว์】
【เขาส่งตำราให้คุณอย่างจริงจัง พร้อมกำชับว่าอย่าแพร่งพรายให้คนนอก】
【รอจนวันหน้าเมื่อคุณผ่านการทดสอบเป็นผู้เลี้ยงสัตว์อย่างแท้จริงแล้ว ค่อยถ่ายทอดตำรานี้ให้ศิษย์ที่คุณหมายตา】