จำลองการปล่อยกู้: เด็กหนุ่มไร้พรสวรรค์หรือ? งั้นขอยืมสมองหน่อย

ตอนที่ 22 ยามอ่อนแอที่สุด คือโอกาสหลบหนี

6 นาที· 1.4K คำ

“กู้ล่าง?”

แววรำลึกวาบผ่านดวงตาของกู้ฝาน

กู้หลี่เคยเล่าให้เขาฟังว่าคนผู้นี้เป็นศิษย์สายตรงที่มีสายเลือดตระกูลกู้อย่างแท้จริง

เพียงแต่รากฐานร่างกายไม่ดี จึงถูกส่งมาทำงานในโรงครัวของเรือนเลี้ยงสัตว์ สถานที่ที่ไร้อนาคตแห่งนี้

ถึงกระนั้น เขาก็ยังเป็นยอดฝีมือชั้นหนึ่ง

“เป็นยอดฝีมือชั้นหนึ่งเหมือนกัน กู้ล่างคงฝึกวิชาของตระกูลกู้มา”

“กู้ฝานในร่างจำลองเพิ่งกลับมาเกิดใหม่ นอกจากขอบเขตยอดฝีมือชั้นหนึ่งขั้นปลายแล้ว ยังไม่ได้เริ่มฝึกวิชาคลื่นครามเลย ไม่รู้ว่าจะจัดการได้ไหม”

【เจ้าใช้เวลาหลายวันสืบหาข้อมูลโดยละเอียดของกู้ล่าง เพื่อหาโอกาสลงมือที่เหมาะสมที่สุด】

【เจ้ารู้ขอบเขตของกู้ล่างแล้ว เขาอยู่เพียงขั้นต้นของยอดฝีมือชั้นหนึ่ง】

“งั้นก็ยังมีโอกาสอยู่ ลมปราณภายในของกู้ฝานในร่างจำลองหนาแน่นกว่าเขาอย่างน้อยสองเท่า”

【ในช่วงหลายวันนี้ เจ้ายังฝึกวิชาคลื่นครามจนถึงขั้นเริ่มต้นชั้นหนึ่ง ทำให้คุณภาพลมปราณภายในดีขึ้นเล็กน้อย】

“ดี รอบคอบไว้ก่อน!” กู้ฝานกดถูกใจ

【สามวันต่อมา เจ้าก็พบโอกาสเหมาะสม】

【กู้ล่างมีนิสัยไปปลดทุกข์ในป่าไผ่ทางใต้ เจ้าจึงตัดสินใจลงมือยามที่เขาอ่อนแอที่สุด】

【เจ้าไปซุ่มอยู่ในป่าไผ่แต่เนิ่น ๆ】

【เจ้ามองเห็นกู้ล่างมาถึง】

【กู้ล่างถอดกางเกง】

【กู้ล่างย่อตัวลง】

【ทันทีที่เห็นกู้ล่างเพิ่งโผล่พ้นพุ่มไม้ เจ้าก็ลงมือ】

【เจ้าระดมลมปราณภายในออกมาเกินครึ่ง แล้วติดตั้งคุณสมบัติพลังมหาศาลไว้กับตัว】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป