【เจ้าหามกระสอบ วิ่งรวดเดียวออกจากเมืองไปไกล ก่อนจะควบคุมพลังภายในให้เปิดช่องเล็ก ๆ ขึ้นมา】
【เจ้ากลัวว่ากู้หลี่จะขาดใจตาย】
【ยอดฝีมือชั้นหนึ่งยังหายใจภายในไม่ได้ อย่างมากก็แค่กลั้นหายใจได้นานกว่าคนธรรมดาเล็กน้อย แต่หากนานเกินไปก็ยังขาดอากาศจนตายอยู่ดี】
【“พี่ฝาน พี่ฝาน ท่านมารับข้าหรือ?”】
【เสียงของกู้หลี่ดังมาจากในกระสอบ】
【เจ้าตกใจอย่างยิ่ง】
【“แค่นี้เจ้าก็จำได้ด้วยหรือ?”】
【เดิมทีเจ้าคิดจะหามกู้หลี่ไปสักหลายร้อยลี้แล้วค่อยปล่อยเขาออกมา แต่พอถูกจำได้เสียแล้ว แผนนี้ก็ใช้ไม่ได้】
【เจ้าคลายพลังภายในที่ห่อหุ้มกระสอบ เปิดปากกระสอบ แล้วยื่นมือคว้าศีรษะกู้หลี่ออกมาจากข้างใน!】
【“ข้าแค่เผยเงาให้เห็นแวบเดียวเอง แล้วเจ้าจำข้าได้อย่างไรกัน?”】
【“พี่ฝาน แค่อาศัยเงาที่เห็นแวบเดียว ข้าจำท่านไม่ได้หรอก แต่ความรู้สึกตอนอยู่ในกระสอบแล้วถูกท่านแบก มันเหมือนกับตอนเด็ก ๆ ที่ท่านแบกข้าไม่มีผิด
ความอบอุ่นเช่นนั้นหลอกข้าไม่ได้หรอก มีแต่ตอนท่านแบกข้าเท่านั้นที่รู้สึกแบบนี้”】
【เจ้าจนปัญญา】
【คิดไม่ถึงว่าเขาจะจำได้จากความรู้สึก แต่เรื่องความรู้สึกเช่นนี้ใครจะพูดได้แน่ชัด】
【ถึงจะพูดได้แน่ชัด แต่เรื่องที่เจ้าเคยแบกเขาก็ผ่านมาหลายสิบปีแล้ว เขายังจำได้อีก เจ้าจะทำอะไรได้เล่า】
【“พี่ชาย ท่านพาข้าไปก็แค่โผล่มาบอกกันสักคำก็พอ จะเอากระสอบมาคลุมข้าทำไม?”】
【“ก็กลัวเจ้าตัดใจจากภรรยากับลูก ๆ ไม่ได้น่ะสิ”】
【“ข้ายังไม่ได้แต่งงานเลย ภรรยากับลูกมาจากไหนกัน!”】
【“เจ้ายังไม่ได้แต่งหรือ?”】
【เจ้าลูบศีรษะ หรือความทรงจำของเจ้าจะสับสนไปเอง?】
【ชัด ๆ ว่าชาติที่ผ่านมา กู้หลี่แต่งงานกันหมดแล้วนี่นา!】
【อีกอย่าง ตระกูลกู้มีกฎว่าบ่าวรับใช้ที่อายุครบ 20 ปีต้องแต่งงานไม่ใช่หรือ?】
