จางฉือกับเพื่อนร่วมทีมใหม่หลายคนกอดกันอยู่ข้างใน ไม่ยอมออกมาให้ใครเห็น อ๊ากกก!
สวี่ตัวตัวเอียงคอมองพวกเขา รู้สึกว่าพวกเขาที่ใส่ชุดผู้หญิงดูน่ารักดี แถมจางหัวหน้าทีมที่ใส่ชุดเมดขาวดำอีกก็ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่
เธอจู่ ๆ ก็อยากเห็นสุนัขใหญ่ใส่ชุดแบบนั้นขึ้นมา
ตาเลยกลิ้งไปกลิ้งมา
มู่เอินหยาตื่นเต้นมากที่ได้เจอสวี่ตัวตัวโดยบังเอิญระหว่างออกภารกิจ "เป็นไงบ้าง? ชุดเมดนี่ของฉันเอง! เผลอซื้อมาเผลอเป็นไซส์ใหญ่สุด ที่แท้ก็ใส่ได้พอดีเป๊ะ! ตัวยาวก็กลายเป็นตัวกลาง ๆ ฮ่า ๆ ๆ"
เธอโอบไหล่ซอมบี้ตัวน้อยแล้วกระซิบ "ผู้ชายใส่ชุดเมดนี่โคตรมีอารมณ์ใช่ป่ะ? บอกเลยนะ ฉินหัวหน้าทีมใส่แล้วต้องเจ๋งแน่นอน! แล้วก็มีโซ่คล้องอก รู้จักโซ่คล้องอกป่ะ? โซ่เส้นเล็ก ๆ แวววาว ใส่ได้เหมือนสร้อยคอ เอาไว้โชว์กล้ามอกกล้ามท้อง ไร้เทียมทานสุด ๆ..."
สวี่ตัวตัวตาเป็นประกาย จู่ ๆ ก็เหมือนเปิดประตูสู่โลกใบใหม่ ด้วยความที่ตอนเด็กเธอเป็นหนอนหนังสือ พอโตมาก็หมกมุ่นอยู่กับงาน ชีวิตประจำวันเคร่งครัดเกินไป ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอะไรแบบนี้ด้วย ถึงได้รู้สึกแปลกใหม่สุด ๆ
จางฉือทนไม่ไหว "แกอย่ามาสอนคนอื่นมั่ว ๆ นะ! เดี๋ยวฉินหัวหน้าทีมมาคิดบัญชีกับแก อย่ามาลากฉันไปด้วย!"
มู่เอินหยาก็พูด "โอ๊ะ ทำอะไรไม่ดีดูเหมือนจะโดนจับได้ซะแล้วสิ"
สวี่ตัวตัว: ...
พี่สาวเธอแกล้งทำเป็นไม่ตั้งใจจริง ๆ ใช่ป่ะ? แต่จางหัวหน้าทีมขี้อายแบบนี้ ทำเอาซอมบี้ตัวน้อยนึกถึงสุนัขใหญ่ที่ถูกลืมขึ้นมา!