หลังเก็บกวาดสนามรบเสร็จเรียบร้อย
ทุกคนก็เดินทางกลับฐานที่มั่นเมือง R คราวนี้การเดินทางดูจะเบาสบายขึ้นบ้าง
ก็แค่เส้นทางที่ขามาถูกต้นไม้กลืนกินไปอีกแล้ว
ทำได้แค่เดินตามความรู้สึก
เฉินเสี่ยวเฟยอดพูดไม่ได้ว่า "เมือง R นี่แปลกจริง ๆ เป็นเพราะอะไรกันนะ ต้นไม้พวกนี้ถึงได้โตบ้าคลั่งขนาดนี้? เพราะดินหรือเปล่า? ถ้าเป็นเพราะดินจริง ๆ เราขุดดินกลับไปปลูกผักด้วยจะได้ไม่ต้องเดือดร้อนเลยนี่นา?"
ไป๋ซู่ผลักแว่นตาบอกว่าตัวเองเก็บตัวอย่างดินไว้บ้างแล้ว บนใบหน้ามีรอยขีดข่วนเพิ่มมาหลายรอย เป็นฝีมือของเฉินเสี่ยวเฟย พึ่งจะตบปากตบคำกันไปหยก ๆ
ถ้าไม่ติดว่าอยู่ข้างนอก ยังมีคนรอบข้าง พวกเขาสองคนคงได้ลงไม้ลงมือกันเต็มที่ไปแล้ว
ไหล่ของเฉินเสี่ยวเฟยยังถูกไป๋ซู่กัดเข้าให้ทีหนึ่ง ตอนนี้แสบร้อน ๆ ไปหมด แต่เทียบกับการต่อสู้ที่แท้จริงเมื่อกี้แล้ว เรื่องพวกนี้ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย
ผู้มีพลังพิเศษวิวัฒนาการจนเหมือนสัตว์เดรัจฉาน หนังหนาเนื้อด้าน และก็ชอบใช้การต่อสู้เพื่อกระชับความสัมพันธ์กันเสมอ
หวังเวยหู่เปิดทางอยู่ข้างหน้าวันนี้ใช้แรงไปเยอะพอตัว แม้ผู้มีพลังพิเศษจะฟื้นตัวได้เร็ว แต่ทุกคนก็เหนื่อยกันพอควร
หน่วยจู่โจมรู้สึกขายหน้าตัวเองที่เอาชีวิตรอดกลับมาได้ เลยเงียบกริบไปตลอดทาง ว่านอนสอนง่ายผิดปกติ
เพราะต้องพาผู้รอดชีวิตไปด้วย ระหว่างทางจึงเดินได้ไม่เร็วเท่าไหร่ รีบเร่งเดินอยู่หลายวันกว่าจะถึงฐานที่มั่นเมือง R พึ่งก้าวเข้าไปในฐานที่มั่นเมือง R สายรัดข้อมือก็ดังเตือนไม่หยุด
ฉินลั่วอดแปลกใจไม่ได้ "โอ้! ในที่สุดก็ต่อเน็ตติดแล้วหรือนี่? ทีมอื่นซ่อมระบบสื่อสารกลับมาสำเร็จแล้วเหรอ?"
เจ้าหน้าที่รักษาประตูฐานที่มั่นเมือง R เห็นผู้รอดชีวิตกลุ่มใหม่มาถึงก็รีบเปิดประตูต้อนรับ