ข้างๆ มีชายหนุ่มคนหนึ่งใส่ของแบรนด์ดัง ข้อมือใส่เรือนน้ำเขียว เดินตามด้วยลูกน้องอีกหลายคน ตอนนี้เหมือนเพิ่งตั้งสติได้ ก็ยื่นบุหรี่เข้ามาด้วยสีหน้าประจบประแจง "พวกพี่จะปกป้องพวกเรากลับบ้านอย่างปลอดภัยใช่ไหมครับ? ดูใส่ชุดรบแบบนี้ พวกพี่เป็นคนที่รัฐส่งมาปกป้องพวกเราใช่ไหมครับ? เมื่อไหร่จะส่งพวกเรากลับไปได้ล่ะครับ?"
เขาบอกว่าตัวเองชื่อหยางฉง พ่อเขาเปิดบริษัทใหญ่ รวยมาก ขอแค่พวกเขาส่งเขากลับบ้านก่อน เขาจะตอบแทนพวกเขาอย่างหนักแน่นแน่นอน
ถึงกับลดเสียงลงพูดอย่างน่าขยะแขยง "เฮ้ย บอกพวกพี่นะ พวกนั้นเป็นสาวๆ ที่ผมพาออกมาเล่นด้วย ถ้าพวกพี่ส่งผมกลับบ้านอย่างปลอดภัย พวกเธอจะเล่นยังไงก็ตามใจพวกพี่เลย! อยากเล่นยังไงก็ได้!"
พูดจบก็ยังยิ้มอย่างหยาบโลน น้ำเสียงลามกมาก
ฉินลั่วมองชายคนนี้แวบหนึ่ง แล้วถามเขาพร้อมรอยยิ้มเย็นชา "บ้านอยู่แถวไหน?"
หยางฉงคิดว่าพี่ทหารคนนี้เริ่มสนใจแล้ว ก็รีบยิ้มประจบตอบทันที "บ้านผมอยู่เมือง K ครับ! ที่บริษัทซานหยางเทรดดิ้งน่ะรู้จักไหมครับ? นั่นบริษัทของพ่อผมเอง ดังมาก! ในเมือง K ไม่มีใครไม่รู้จัก!"
ฉินลั่วยิ้มแล้วพูด "โอ้? รู้สิ แต่เพื่อนเอ๊ย เมือง K กลายเป็นเขตยึดครองไปแล้ว รอดชีวิตชุดสุดท้ายเพิ่งย้ายออกไปหมดเมื่อวาน แถวนั้นกลายเป็นเมืองร้างไปแล้ว อีกอย่าง เพื่อนเอ๊ย รู้จักข้อหาค้าประเวณีไหมล่ะ?"
"การชักชวน ให้ที่พัก แนะนำ หรือใช้ผลประโยชน์อื่นเป็นเครื่องมือล่อลวงให้ผู้อื่นค้าประเวณี แค่นี้แกก็เข้าข่ายความผิดฐานจัดการให้มีการค้าประเวณีแล้ว มีโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีขึ้นไปถึงไม่เกินสิบปี เข้าใจไหม?"