ตอนกลางคืนทุกคนพักผ่อนที่จุดพักรถชั่วคราว ต่อมาก็มีฝนตกหนักอีกครั้ง พอถึงเช้าฝนก็หยุด
เมื่อคืนถือว่าปลอดภัยดี
จุดพักรถก็มีข้อดีตรงนี้แหละ อยู่กลางป่ากลางเขา เส้นทางนี้เพิ่งเปิดใช้ไม่นาน ไม่ค่อยมีคนรู้จัก ก็เลยไม่ค่อยมีซอมบี้มาเกาะประตูตอนกลางคืน
สวี่ตัวตัวดันตัวออกมาจากผ้าห่ม ผมยุ่งเหยิงไปหมด ฉินลั่วนอนอยู่ข้างๆ ถัดไปอีกหน่อยก็เป็นเฉินเสี่ยวเฟย
ไป๋ซู่กับหวังเวยหู่เฝ้ายามช่วงหลังเที่ยงคืน ตอนนี้กำลังเรียกพวกผู้รอดชีวิตให้เก็บข้าวของ ทุกคนที่ได้เห็นคู่มือเอาชีวิตรอดในยุคสิ้นโลกเมื่อคืน ไม่มีใครอยากอยู่ต่อ เพราะสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์น่ากลัวกว่าซอมบี้เสียอีก
สวี่ตัวตัวกระพริบตาปริบๆ ผ้าห่มนุ่มๆ สัมผัสสบายเกินไป เธอยื่นมือลูบไปมา รู้สึกดีมาก แต่แล้วจู่ๆ มือก็ลื่นไปโดนต้นขาของฉินลั่วข้างๆ พอดี แล้วฉินลั่วก็ตื่น
สองคนมองตากันปะทะ
ตอนนี้จะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ ทันมั้ย?
สวี่ตัวตัวรีบจะดึงมือกลับ แต่ฉินลั่วคว้าจับแล้วบีบฝ่ามือเบาๆ ก่อนจะปล่อย
"ได้เลยนะ เช้าตรู่มานั่งลวนลามฉัน?" เสียงเขายังแหบๆ เพราะเพิ่งตื่น ฟังแล้วจั๊กจี้หู เรียกเธอว่า"ลิตเติ้ลซอมบี้"แล้วรู้สึกเขินขึ้นมาทันที
แล้วซอมบี้ตัวน้อยก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ใช้ผ้าห่มของตัวเองคลุมหัวฉินลั่วไว้ หวังจะ"ทำลายหลักฐาน" แค่ไม่เห็นเธอก็ไม่เขินแล้ว
สวี่ตัวตัวลุกขึ้น หายตัวไปตรงนั้นทันที ที่จริงตั้งใจจะออกไปดูข้างนอกว่าไป๋ซู่กับหวังเวยหู่ทำอะไรกันอยู่