เมือง R ประหลาดเกินไปจริงๆ
ตอนมาถึงก็เคยผ่านที่นี่มาแล้ว แต่พืชกลายพันธุ์เปลี่ยนไปไวเกินไปจริงๆ
เฉินเสี่ยวเฟยชี้ไปที่ตึกตรงนั้นแล้วพูดว่า "ผมจำตึกหลังคาแดงหลังนั้นได้ ตอนก่อนที่นี่เต็มไปด้วยวัชพืช ตอนนี้กลายเป็นต้นผลไม้หมดเลยเหรอ?"
ไป๋ซู่หยิบแท็บเล็ตออกมาถ่ายวิดีโออย่างใจเย็น "ตั้งแต่ยุคสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้น ยังจะมีอะไรที่ไม่แปลกอีกเหรอ?"
ความแปลกต่างหากที่ปกติ
เฉินเสี่ยวเฟยอุทาน "ให้ตายสิ พี่ไป๋พูดมีเหตุผลสุดๆ!"
ไป๋ซู่ "หึ ๆ" ไปหนึ่งเสียง
สองคนไม่พูดถึงเรื่องส่วนตัวของหัวหน้าทีมกับหัวหน้าหน่วยน้อยที่แอบเห็นมาในรถ
ฉินลั่วงีบหลับสั้นๆ พอลงจากรถก็ได้ยืดเส้นยืดสาย ฟื้นพลังแล้ว!
สวี่ตัวตัวยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวเขา
ฉินลั่วรู้สึกเขินแปลกๆ แต่ก็แสร้งทำเป็นใจเย็นพูดว่า "ห้ามทำอะไรตามใจเด็ดขาดรู้ไหม? ถ้าดื้ออีกครั้ง นายจริงๆ เลยนะ!"
สวี่ตัวตัวเวลาสู้ไม่ได้ทำอะไรตามใจ เมื่อคืนเพราะความโลภเล่นเสียทีไปครั้งหนึ่ง เธอจะจำไม่ได้อีกเหรอ? คราวนี้รีบตอบตกลงทันที "อืออือ!"
ฉินลั่วพยักหน้าอย่างพอใจในที่สุด
เฉินเสี่ยวเฟยอดไม่ได้บ่นกับไป๋ซู่ "พี่ฉินเราพูดจะสั่งสอนหัวหน้าหน่วยน้อยกี่ครั้งแล้ว? เขาเป็นคนสองมาตรฐานชัดๆ! สมัยก่อนลงโทษพวกเราไม่เคยมือเบาเลย!"
ไป๋ซู่พูดว่า "ตื่นเถอะ แฟนกับพี่น้องจะเหมือนกันได้ยังไง?"
เฉินเสี่ยวเฟยถึงกับเข้าใจทันที!
หวังเวยหู่ไม่ได้สนใจว่าสี่คนนั้นทำอะไรอยู่ เขาเก็บรถไว้ พอเห็นผลไม้มากมายก็อดอุทานออกมาไม่ได้ "ดีจริงๆ! รีบเก็บกันเถอะ! ได้ยินว่าถ้าผลสุกแล้วไม่เก็บ จะเน่าเร็วเหมือนกัน!"