คืนนั้น
ซอมบี้ตัวน้อยอิ่มหนำสำราญ ส่วนหัวหน้าทีมฉินแทบอยากจะร้องไห้ แม้แต่เหลียเซี่ยฮุยก็ยังสู้เขาไม่ได้
เช้าวันรุ่งขึ้นตอนออกจากห้อง
สวี่ตัวตัวเดินออกมาอย่างมีความสุข ส่วนฉินลั่วเดินออกมาพร้อมถุงใต้ตาสีดำคล้ำ ดูเหมือนคนใกล้ตาย
เฉินเสี่ยวเฟยกำลังยืนคุยซุบซิบกับไป๋ซู่อยู่ที่โถงบันได พอเห็นหัวหน้าทีมเดินออกมา ก็พูดเสียงดังขึ้น "เฮ้ย ตื่นเช้าจังเลยนะครับ? ไม่นอนเพิ่มอีกหน่อยเหรอ? ยุคใหม่นี้ไม่ต้องตื่นแต่เช้าไปรินชาให้พ่อแม่สามีแล้วนี่นา?"
ไป๋ซู่ก็พูดยิ้ม ๆ ตามว่า "ใช่แล้ว พี่ฉิน สีหน้าคุณดูไม่ค่อยดีเลยนะ~"
ฉินลั่วพูดอย่างจนใจ "ไป๊ ไป๊ ไป๊!!" เขาถูกแกล้งทั้งคืน ทรมานสุด ๆ ต้องยอมรับว่าตัวเองมีจิตใจเข้มแข็งจริง ๆ
เฉินเสี่ยวเฟยกับไป๋ซู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่น เห็นหัวหน้าทีมโดนแกล้งแล้วมีความสุข
จริง ๆ ทุกคนก็รู้ดีว่าเขาทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่านี้ คุณธรรมของทีม 3A ไม่ต้องพูดถึง
แค่แกล้งเขาเล่นเฉย ๆ
เมื่อคืนสวี่ตัวตัวงอแงมาก เธอจำเรื่องราวบางส่วนได้คร่าว ๆ แต่ก็แค่คิดว่าสุนัขใหญ่ที่ดูแลซอมบี้ตัวน้อยนั้นดีจริง ๆ ตอนเขาหน้าแดงก็น่ารักดี เสียงหายใจก็ฟังเพราะ ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น
ฉินลั่วด่าว่าเธอเป็นคนใจร้าย ให้เธอรับผิดชอบ เธอจำได้ขึ้นใจทั้งคืนว่าต้องรับผิดชอบ และยังติดหนี้เขาอีกเป็นก้อนใหญ่ เขาบอกว่าให้เธอใช้คืนทีหลัง
ซอมบี้ตัวน้อยตอนนั้นมึนหัวไปหมด เซ็นหมดทุกอย่าง ตอนนี้สุนัขใหญ่ให้เธอกัด แล้วคราวหน้าเธอก็ให้สุนัขใหญ่กัดกลับ แค่นี้ก็ปกติแล้วนิ! สมควร ๆ