รถแล่นเข้าสู่เขตพื้นที่ในปกครองฐานที่มั่นเมือง H ทุกคนเห็นกำแพงขนาดใหญ่ก็อดใจเต้นตึกตักไม่ได้ ความโล่งอกผุดขึ้นในใจ
เฉินเสี่ยวเฟยตื่นเต้น: "แม่เจ้า! ในที่สุดก็ถึงบ้านซะที ครั้งนี้ออกไปนานจริง ๆ!"
ใช้เวลาเกือบยี่สิบวันเต็ม
หวังเวยหู่ที่นั่งขับรถก็ปลดความตึงเครียดออก ตลอดทางที่ผ่านมาแทบไม่ได้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อเลย "ถึงบ้านแล้ว ถึงบ้านแล้ว"
ไป๋ซู่ก้มหน้านวดตา แล้วใส่แว่นกลับคืน อารมณ์ดีเป็นพิเศษ
ฉินลั่วที่นั่งอยู่แถวกลางพูด: "กลับไปแล้วทุกคนพักผ่อนให้เต็มที่"
สวี่ตัวตัวลุกขึ้นนั่งตัวตรงจากแถวหลัง จ้องมองกำแพงใหญ่ของฐานที่มั่นอย่างใจจดใจจ่อ
รถวิ่งมาท่ามกลางอากาศหนาวเย็น รอบข้างปกคลุมไปด้วยหมอกหิมะ ตอนที่รู้สึกว่าเปลือกนอกกำลังจะแข็งตัวก็กดปุ่มละลายน้ำแข็ง ทำให้ตัวรถไล่ความเย็นออกไป
ในที่สุดก็มาจอดที่ฐานที่มั่นเมือง H ได้อย่างราบรื่น เสียงกระจายเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง ทว่าท่ามกลางหิมะและลม เสียงอู้อี้ เป็นระยะ ๆ มีเสียงแคร่ก ๆ แทรกเข้ามา
เจ้าหน้าที่ต่างสวมชุดกันหนาวหนา สวมหน้ากากและแว่นตานิรภัยรีบเดินเข้ามา
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน!"
"เราจำเป็นต้องตรวจสอบรถของคุณ"
"ทางนี้มีน้ำร้อน พวกพี่ ๆ ดื่มขิงร้อน ๆ ขับไล่ความหนาวก่อนนะ"
หวังเวยหู่พยักหน้า มองไปรอบ ๆ พบว่าส่วนใหญ่เป็นหน้าใหม่ ก็ถือว่าดี พิสูจน์ว่าฐานที่มั่นยังคงมั่นคง มีตำแหน่งงานเพิ่มขึ้นมากมายให้ทุกคน