ให้หน่วยงานกลางรับช่วงต่อ พวกเขาจะได้ก็แค่คะแนนสะสมเท่านั้น ข้างหน้าวัสดุจะยิ่งน้อยลงเรื่อย ๆ เกรงว่าตอนนั้นราคาสินค้าจะพุ่งสูง คะแนนไม่พอใช้ก็ขาดทุน
"ติดต่อเจียงอันอันจากทีม B หน่อยสิ? พูดตามตรงฉันไม่อยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นเลย แต่ทิศทางการกลายพันธุ์ของเธอก็เป็นมิติด้วย ว่ากันว่ากว้างใหญ่มาก ถ้าฝากไว้กับเธอ แม้จะต้องแบ่งให้เธอห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แต่อย่างน้อยเรายังเหลืออีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ถ้าให้หน่วยงานกลาง เราก็ได้แค่คะแนนสะสมเท่านั้น"
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ภักดี แต่ตอนนี้หน่วยงานกลางยุ่งเหยิงไปหมด ทุกฝ่ายกำลังแย่งกันกักตุนเสบียง ถ้าพวกเขาไม่เก็บไว้เองบ้าง ชีวิตต่อไปคงลำบาก ใครจะอยากทำงานแบบหิว ๆ ล่ะ
เฉินเสี่ยวเฟยปวดหัวจริง ๆ แต่พูดจบก็เหลือบไปมองสวี่ตัวตัว แล้วก็นึกอะไรขึ้นได้ รีบยกมือไหว้ทักทายอย่างสุภาพ: "สวัสดีครับ หัวหน้าหน่วยตัวน้อย เจอกันอีกแล้ว หัวหน้าหน่วยตัวน้อยไม่ธรรมดาจริง ๆ กลายเป็นซอมบี้ก็ยังไม่เหมือนใคร สวยที่สุดในหมู่ซอมบี้เลยล่ะ!"
พูดไปก็ขยิบตาให้สวี่ตัวตัว แล้วยกนิ้วโป้งให้ด้วย
สวี่ตัวตัว: ...
ฉินลั่วมองสีหน้าเธอที่อึ้ง ๆ ก็หัวเราะร่วน "เขาล้อเธอเล่นนั่นแหละ ฮ่า ๆ"
เจ้าตัวเล็กนี่ขำดีจริง ๆ
เฉินเสี่ยวเฟยก็เกาหัว "เอ่อ จริงสิ ทำให้คนเขินเลย"
พวกเขาชอบเล่นละครกันจริง ๆ
สวี่ตัวตัวมองแบบงง ๆ ไปหมด ฝั่งไป๋ซู่ก็กลับมาแล้ว "โกดังเก็บกระป๋องมีสามห้อง เป็นเนื้อสอง ห้องผลไม้หนึ่งห้อง"