"อ๊ายยยย พี่ฉิน! ฉันตาฝาดไปรึเปล่า! กระป๋องหายไปตั้งเยอะเลย!" เฉินเสี่ยวเฟยกรี๊ดออกมาทันที
ไป๋ซู่ก็ขยี้ตาหลายที ก่อนจะส่งเสียงราวกับโลกทั้งใบแตกสลาย "ซอมบี้จะมีพลังพิเศษได้ยังไง?! นี่มันยังเป็นช่วงต้นยุคสิ้นโลกอยู่นะ!"
คู่มือเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกไม่ได้เขียนเรื่องนี้ไว้เลย นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ฉินลั่วก็ตกใจเหมือนกัน สักพักก็ก้มลงมองสวี่ตัวตัว สักพักก็เงยหน้ามองจุดที่ว่างเปล่าตรงนั้น "เสี่ยวไป๋ เสี่ยวเฟย พวกนายไปดูหน่อยสิ มันหายไปจริงๆ หรือแค่พลังลวงตาแบบไหน?"
น้ำเสียงเขาตึงเครียดมาก จะไม่ให้ตึงเครียดได้ยังไง ในเมื่อพลังมิติเป็นพลังที่หายากสุดๆ
สวี่ตัวตัวถอนหายใจอย่างจนใจ รอไป๋ซู่กับเฉินเสี่ยวเฟยเดินไปตรวจดูอย่างใจเย็น ทั้งคู่เดินไปถึงจุดที่วางกระป๋องเมื่อกี้ถึงกับไปมาคล่องแคล่ว กระป๋องถูกเก็บเข้าไปจริงๆ
เพื่อโชว์สกิลของเธอ พอทั้งคู่เดินออกมา เธอก็สาธิตการปล่อยออก+เก็บเข้าไปหลายรอบ ทำให้ทั้งสามคนที่เห็นถึงกับอึ้ง
สุดท้ายฉินลั่วก็เอามือกุมหน้าอย่างไม่อยากเชื่อปนดีใจ "โอเคๆ พอได้แล้ว เรารู้ว่าพลังเธอเป็นยังไงแล้ว ไม่ต้องสาธิตแล้วก็ได้"
สวี่ตัวตัวถึงได้เลิกยื่นมือ แล้วกลับไปกอดคอฉินลั่วแน่นๆ ความคิดตอนนี้ของเธอเรียบง่ายมาก เธอซุ่มซ่าม มีฉินลั่วที่เป็นเครื่องมือเคลื่อนที่คอยช่วย เธอจะไม่เกาะไว้แน่นๆ ได้ยังไง