ฉินลั่วโมโหจนหัวเราะออกมา "ไอ้พวกนี้ ต้องใช้หางง้อใช่ไหม? ได้ๆ สามนาทีก็สามนาที ตกลงนะ ห้ามโกรธอีกแล้ว?"
เฉินเสี่ยวเฟยและไป๋ซู่เพิ่งเดินมาถึงก็โดนความหวานเข้าจนปวดฟัน "โอ้โห สามนาที" "จิ๊ๆๆ ลูบหาง"
ฉินลั่วหันไปพูดกับทั้งสองคนทันทีว่า "ไป๊ไป๊ไป๊!"
ด่าเสร็จก็สบายใจปอด!
เฉินเสี่ยวเฟยและไป๋ซู่แอบหัวเราะคิกๆ
สวี่ตัวตัวคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ยอมขายหน้า "ตกลง!"
ฉินลั่วโล่งใจ
หวังเวยหู่เรียกให้รีบขึ้นรถ "ไปกันเถอะ จะออกเดินทางแล้ว"
ฉินลั่วถึงได้ขึ้นไปนั่งแถวกลาง
เฉินเสี่ยวเฟยไปนั่งข้างคนขับ ไป๋ซู่ก็นั่งที่เดิมแถวกลาง พอขึ้นรถก็ดูเอกสารทันที
ทีมรบอื่นๆ ออกเดินทางกันไปแล้วบ้างแล้ว หวังเวยหู่ขับตามรถคันหน้าไปยังด่านตรวจออก รายชื่อคนที่ออกภารกิจครั้งนี้มีชื่อที่คุ้นตาอยู่หลายคน
ไป๋ซู่เลื่อนแว่น มองแท็บเล็ตแล้วพูดว่า "ทีมเสือชีตาห์และนกพิราบขาวอยู่อีก อย่างกับถูกลิขิต"
เฉินเสี่ยวเฟยพูดว่า "คิดดูก็ไม่แปลก เราออกภารกิจแทบจะทุกครั้งพร้อมกัน เราออกพวกเขาก็ออก เรากลับพวกเขาก็กลับ มีภารกิจใหม่ก็ได้เจอกันพอดีน่ะสิ"
หวังเวยหู่จ้องตรงไปข้างหน้า ตั้งใจขับรถ พอได้ยินก็พูดด้วย "ทีมน้องใหม่สองทีมนี้ใช้ได้เลย ดูเหมือนโวยวายไปเรื่อย แต่ก็ไม่ได้สอนยาก"
เก่งขึ้นเร็วมาก
แถมดวงยังดีไร้เทียมทาน นี่หรือที่เรียกว่าช่วงปกป้องมือใหม่?
ไป๋ซู่และเฉินเสี่ยวเฟยหัวเราะเบาๆ