ฉินลั่วและไป๋ซู่คนละมือจับปลายผ้าม่านผืนหนึ่งกั้นบังตำแหน่งเบาะหลังเอาไว้
สวี่ตัวตัวอยู่หลังผ้าม่านที่ทั้งสองคนกั้นไว้ เปลี่ยนเป็นชุดรบสำรอง เสร็จแล้วก็หยิบเขาสัตว์ไม้ที่ห้อยอยู่ที่คอขึ้นมาเป่า
ฉินลั่วกับไป๋ซู่จึงเก็บผ้าม่านลง ฉินลั่วพูดพร้อมกับเอ่ยปาก "เปลี่ยนเสร็จแล้วใช่ไหม? มาตรงนี้ ฉันอุ้มเธอมาที่นี่ เบาะหลังมันชื้นๆ อย่าไปนั่งตรงนั้น"
พูดจบเขาก็อุ้มสวี่ตัวตัวมาตรงๆ ทันที เบาะแถวกลางกว้างขวางมาก เป็นที่นั่งแยกสองตัว นั่งสี่คนยังเหลือที่ว่าง
สวี่ตัวตัวเลยเปลี่ยนจากที่นั่งกว้างด้านหลัง มานั่งข้างๆ ฉินลั่ว
ไป๋ซู่ไม่มีปฏิกิริยาอะไรมาก เขาเก็บผ้าม่านแล้วก็เริ่มตัดต่อคลิปวิดีโอมนุษย์งูกลายพันธุ์ที่สวี่ตัวตัวส่งให้เมื่อกี้ เตรียมลงฟอรัม
ซอมบี้ตัวน้อยเปลี่ยนชุดใหม่ ตัวสะอาดขึ้นเยอะ แต่ผมหมาดๆ อยู่ ฉินลั่วมองแล้วทนไม่ไหว หาผ้าขนหนูสะอาดมาเช็ดให้ มือหนึ่งขยี้หัวเธอ อีกมือหนึ่งเลื่อนแท็บเล็ตไปด้วย
"อีกยี่สิบกิโลมีจุดพักรถ ไปดูตรงนั้นกันเถอะ จอดพักแถวนั้นสักครู่"
ฉินลั่วพูดจบก็โยนแท็บเล็ตเข้าบัตรมิติเก็บของ แล้วเริ่มขยี้ซอมบี้ตัวน้อยอย่างตั้งใจ มือสองข้างทาบบนผ้าขนหนู กดหัวสวี่ตัวตัวแล้วขยี้ไปมา ดูท่าทางหยาบคายแต่จริงๆ ควบคุมแรงได้ดีมาก
สวี่ตัวตัวถูกขยี้จนง่วงนอน ร่างกายเริ่มเอนไปเอนมา
ฉินลั่วก็ยังให้เธออยู่นิ่งๆ
หวังเวยหู่และเฉินเสี่ยวเฟยรับคำสั่งแล้วตอบตกลงทันที สี่คนในทีมพวกเขามีความเข้าอกเข้าใจกันดีมาโดยตลอด ฉินลั่วเปิดปากให้หยุด ต้องมีเหตุผลของเขา พลังพิเศษของเขาคือพายุฟ้าคะนอง ดังนั้นเขาจึงไวต่อสภาพอากาศเป็นพิเศษ
