ครั้งแรกไม่คุ้น ครั้งที่สองก็ชินเอง
สวี่ตัวตัวพบว่าฉินลั่วเขินอายเฉพาะตอนเริ่มต้น ช่วงหลังจะดุร้ายจนน่ากลัว!
ซอมบี้ตัวน้อยเลยกลายเป็นซากนอนนิ่งจริง ๆ
นอนแผ่บนเตียงไม่ขยับเขยื้อน เตียงของสุนัขใหญ่หอมสะอาดน่าอยู่
ทีม 3เอ ทั้งทีมดีตรงนี้แหละ รักความสะอาดทุกคน
ฉินลั่วลุกไปดื่มน้ำ ตอนนี้ความร้อนในตัวลดลงบ้างแล้ว แต่ก็ยังร้อน อีกทั้งในห้องมีเครื่องทำความร้อน เขาเปลือยท่อนบนดื่มน้ำรอด ๆ ไป
สวี่ตัวตัวหันข้างมองลูกกระเดือกของเขา สุนัขใหญ่ดื่มน้ำยังไงให้สวยขนาดนี้?
ฉินลั่วไม่ชินกับการเดินตัวเปล่า ๆ ต่อให้จะสนิทกับสวี่ตัวตัวแค่ไหน ลงจากเตียงก็ต้องใส่กางเกง ไม่งั้นไม่สุภาพจริง ๆ
ดื่มเสร็จก็พบว่าซอมบี้ตัวน้อยจ้องมองเขาอยู่ ยังเขินนิดหน่อย "เป็นอะไร? อยากดื่มน้ำไหม?"
ฉินลั่วส่งน้ำให้เธอจริง ๆ
สวี่ตัวตัวถลึงตาใส่เขา เมื่อกี้ยังกัดไหล่และเอวเธออยู่เลย ซนจริง ๆ
ซอมบี้ตัวน้อยพลิกตัวไม่สนใจเขา
ฉินลั่วก็รีบร้อน "เฮ้ ๆ ๆ ตกลงกันแล้วว่าไม่โกรธ นี่เธอเป็นแบบนี้ได้ยังไง?"
สุนัขใหญ่ทำหน้าน้อยใจดึงตัวเธอ
**
กว่าทีม 3เอ จะมารวมตัวกันได้เต็มทีก็เป็นเช้าวันรุ่งขึ้นแล้ว
ทุกคนผ่านช่วงไม่สบายจากยากระตุ้นเข็มที่สองมาแล้วค่อยมาพบหน้ากัน
ครั้งนี้รวมตัวที่บ้านฉินลั่ว
ไป๋ซู่เข้ามาก็พูดกับทุกคนทันที "คะแนนโอนเข้าบัญชีแล้วนะ ฝั่งพวกหุ่นยนต์ยักษ์กลายพันธุ์ได้ไม่มาก แค่ไม่กี่ล้าน คนเยอะก็แบ่งกันไม่ค่อยได้ แต่สู้ไม่เหนื่อยมากนัก คิดเป็นค่าแรงถือว่าคุ้ม"