ฉินลั่วเองก็สังเกตเห็นปัญหานี้ "มอนสเตอร์ระดับเดียวกัน แต่พันธุ์ต่างกัน ค่าป้องกันก็ไม่เท่ากัน"
ประเภทกลไกน่ะ ตียากกว่าสัตว์ธรรมดาอยู่หน่อย และเจ้าจิ้งจกมนุษย์นี่ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง เพราะยังไม่เคยประมือกับมัน
ถึงมอนสเตอร์จะมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่สิ่งเดียวที่ทำได้คือพยายามพัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้น
ฉินลั่วให้ทุกคนโฟกัสที่ตัวเองก่อน "ไม่รู้ว่าภารกิจต่อไปจะออกเดินทางเมื่อไหร่ พักผ่อนได้ก็พักไปก่อน ฉีดยาชุดนี้ให้หมดก่อนค่อยว่ากัน"
หลายคนอย่างหวังเวยหู่ก็พยักหน้าเห็นด้วย
สวี่ตัวตัวฟังพวกเขาพูด ก็คิดว่าโลกที่แปลกประหลาดแบบนี้ก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกันนะ
ในมิติลูกบาศก์หลายด้านของเธอ ด้านสีเขียวเต็มไปด้วยความเขียวชอุ่ม การเติบโตของพืชไม่ได้รวดเร็วถึงขั้นเก็บเกี่ยวได้ในคืนเดียวนัก
รู้สึกว่าช้ากว่าเมือง R เยอะ ที่เมือง R กลายเป็นสวรรค์ของพืชได้ ต้องมีอะไรที่พิเศษแน่ ๆ เพราะที่โน่นพวกมันโตได้แบบก้าวกระโดดในพริบตา
แต่ถึงอย่างนั้น มิติลูกบาศก์ของเธอก็ยังเร็วกว่าดินธรรมดาอยู่ดี
สวี่ตัวตัวก็ไม่ได้ใจร้อนอะไร มีก็ดีแล้ว เธอไม่โลภเลยสักนิด
เสบียงในมิติยังมีอีกมาก
สวี่ตัวตัวนวดแป้งไปหลายก้อนวางไว้ให้ขึ้น พอจะนวดต่อ
หวังเวยหู่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ "เฮ้ หัวหน้าหน่วยน้อย ในมิติมีเครื่องนวดแป้งไหม? ฉันจำได้ว่าเสี่ยวเฟยกับหัวหน้าหน่วยน้อยเก็บร้านของกินเล่นมาเยอะไม่ใช่เหรอ?"
เฉินเสี่ยวเฟยตบขาตัวเองทันที "เออ! ใช่! หัวหน้าหน่วยน้อย ในมิติของเธอน่าจะมีนะ ฉันจำได้ว่ามีร้านข้าวต้มเช้าอยู่หลายร้านไม่ใช่เหรอ?"