รถแล่นไปใต้น้ำอยู่พักหนึ่ง แล้วก็เคลื่อนขึ้นไปยังตำแหน่งที่สูงขึ้น รถโผล่พ้นน้ำมาเกือบทั้งคัน น้ำไหลร่วงลงมาเป็นกระจาด
ระดับน้ำกลับมาอยู่ใต้ขอบหน้าต่างอีกครั้ง
ก็เพราะเป็นรถติดอาวุธดัดแปลงพิเศษ ถ้าเป็นรถธรรมดา น้ำคงทะลักเข้าไปจนพังไปแล้ว
“แถวนี้ยังมีผู้รอดชีวิตอีกไหม? เมื่อก่อนเมือง N เป็นเขตที่ฐานที่มั่นผู้รอดชีวิตเมือง B ของพวกเธอรับผิดชอบช่วยเหลือใช่ไหม?”
เฉินเสี่ยวเฟยหันไปถามโจวซือฉี โจวซือฉีพยักหน้าแล้วพูดเสียงเบา “ใช่ เขตของเมือง B เรารับผิดชอบ แต่บางพื้นที่ก็มีจุดบกพร่องพลาดไปบ้าง”
ท้ายที่สุดแล้วก็คือผู้มีพลังพิเศษน้อยเกินไป เทียบกับคนธรรมดาที่ต้องช่วยเหลือแล้ว มันน้อยเหลือเกิน น้อยจนน่าใจหาย
“ส่งวิทยุประกาศไปหน่อยไหม? ผมเห็นบนตึกข้างนอกยังมีร่องรอยการอยู่อาศัย อีกอย่างหนึ่ง อาจเป็นร่องรอยเก่าที่เหลือจากก่อนหน้านี้ก็ได้” เฉินเสี่ยวเฟยเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
ทุกคนไม่มีความเห็นต่าง
เขาก็กดปุ่มเปิดวิทยุประกาศ [มีคนอยู่ไหม? มีคนอยู่ไหม? ฐานที่มั่นผู้รอดชีวิตเมือง H กำลังปฏิบัติการช่วยเหลืออยู่ ได้ยินแล้วขอให้ตอบรับ ได้ยินแล้วขอให้ตอบรับ]
เสียงประกาศนี้เป็นเสียงที่เฉินเสี่ยวเฟยอัดไว้ เปิดเล่นซ้ำไปเรื่อยๆ
แต่บางทีอาจเพราะมีเสียงดัง จึงดึงดูดกบกลายพันธุ์หลายตัวเข้ามา
พวกมันเหมือนกับที่สวี่ตัวตัวเคยเห็นก่อนหน้านี้ ตัวโตมหึมา ตาแดงก่ำ ลิ้นเต็มไปด้วยหนามเล็กๆ พากันแหย่เข้ามาทิ่มกระจกรถ
มีเสียง “แกรกๆ” ดังขึ้น
แต่ไม่สร้างความเสียหายแม้แต่น้อย แค่ดูแล้วน่าขยะแขยงหน่อยๆ “ให้ตายสิ! ที่นี่ทำไมมีกบกลายพันธุ์เยอะขนาดนี้? ครั้งหน้าไปรายงานกับแผนกช่างฝีมือหน่อย จะลองติดตั้งอุปกรณ์พ่นไฟรอบตัวรถดูไหม จะได้เผาพวกกบพวกนี้ให้ตายหมด!”