เฉินเสี่ยวเฟยกำลังเด็ดโลควอตอย่างมีความสุข พอเด็ดได้ก็โยนไปทางสวี่ตัวตัว
สวี่ตัวตัวเปิดช่องมิติทิ้งไว้ ให้เฉินเสี่ยวเฟยเด็ดเสร็จแล้วโยนเข้าช่องมิติเลย
ซอมบี้ตัวหนึ่งกับคนตัวหนึ่งอยู่บนที่สูง
ไม่ต้องกลัวว่าโจวซือฉีในรถจะเห็นว่าซอมบี้ตัวน้อยมีมิติ พวกเขาแค่เก็บๆๆ
ฉินลั่วจัดการกบกลายพันธุ์พวกนี้ไปพร้อมกับใช้ตะขอเกี่ยวกบกลับมา กลับไปที่ฐานที่มั่นแล้วค่อยโยนให้สำนักงานใหญ่
ไป๋ซู่เขียนรายงานตรงนี้เสร็จแล้วกดอัปโหลด หวังเวยหู่ปรับเสียงวิทยุกระจายเสียงให้ดังขึ้น
ในเมืองที่พังทลายไร้ผู้คน มีเสียงประกาศช่วยเหลือดังแว่วๆ ออกมา
แต่ไม่มีเสียงตอบรับ
รู้สึกหดหู่ไม่น้อย
ดูจากสถานที่แล้ว น่าจะเป็นเมืองเล็กๆ รอบเมือง N ถนนเส้นนี้ก็เป็นย่านที่พักอาศัย
นอกจากต้นโลควอตยักษ์ต้นนี้แล้ว ไกลออกไปยังมีต้นแพร์และต้นพลับกลายพันธุ์อีก
รู้สึกว่าเก็บได้อีกชุดหนึ่ง
โจวซือฉีเริ่มนั่งไม่ติดแล้ว เธอเห็นทุกคนมีงานทำ "ฉันออกไปช่วยด้วยได้ไหม?"
ไป๋ซู่ยิ้มมองเธอ "ไม่ต้องหรอก พักผ่อนให้สบายเถอะ ไม่มีความสามารถในการโจมตี ออกไปข้างนอกอันตรายเกินไป"
เธอเป็นแขกคนสำคัญของทีม 3A ของพวกเขา มูลค่าห้าล้านเลยทีเดียว
และในฐานะผู้กลายพันธุ์ผีเสื้อใบไม้แห้ง โจวซือฉีไม่มีความสามารถในการโจมตีใดๆ เลย เอาตัวรอดได้แค่การพรางตัว ให้เธอออกไปข้างนอกยังอันตรายเกินไป
ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา
ก็คงไม่ดี
โจวซือฉีจึงต้องหดตัวกลับไป นิสัยเธอไม่ค่อยร่าเริงเท่าไหร่ เป็นคนเก็บตัวอย่างเห็นได้ชัด เว้นแต่เจอเรื่องสำคัญ เธอถึงจะพูดจาเป็นระบบระเบียบได้ ไม่เช่นนั้นก็จะเสียงเบาๆ พูดจาอ่อนโยน