ไป๋ซู่ เฉินเสี่ยวเฟย และหวังเวยหู่กลับมา ก็พบว่าหูของฉินลั่วยังแดงอยู่ ทั้งสามคนแปลกใจจนต้องหันไปมองเป็นระยะๆ
ยังไม่ทันได้ถามออกไป
ฉินลั่วก็บอกให้พวกเขาอย่าถามดีกว่า ถ้าถามเขาจะฆ่าปิดปาก!
เฉินเสี่ยวเฟยรีบพยักหน้าทันที ทำเป็นว่านอนสอนง่ายบอกว่าไม่ถามๆ แล้วหันไปกระซิบกับไป๋ซู่อย่างลับๆ ว่า "นายว่าพี่ฉินเป็นอะไรไป? สมองมันมีปัญหาหรือเปล่าวะ?"
ไป๋ซู่ผลักแว่นตา ทำเป็นปราชญ์ผู้มีประสบการณ์ "โอ้ ผู้ชายที่ตกหลุมรักน่ะเป็นคนโง่ทั้งนั้น ไม่มีเหตุผลให้พูดถึงหรอก"
เฉินเสี่ยวเฟยก็ถูกทำให้หัวเราะก้มหน้าอยู่คนเดียว หัวเราะกลั้นๆ ฮึฮึ
ฉินลั่วรู้สึกว่าหน้ายังร้อนๆ แต่ก็ทำเป็นจริงจัง วางมาดความเป็นหัวหน้าทีม สั่งให้พวกเขากินข้าวเช้าให้เสร็จไวๆ แล้วออกเดินทาง
คนอื่นๆ ก็เห็นสภาพพวกเขาชัดเจน สิ่งของปรากฏขึ้นมาลอยๆ แล้วหายไปลอยๆ
นอกจากหน้าตาตกตะลึงของเหล่าผู้รอดชีวิตธรรมดาแล้ว พวกพลังพิเศษคนอื่นๆ ก็หน้ามืดตาม้วยความอิจฉา
พวกเขารู้ว่าบัตรมิติเก็บของมีค่าแค่ไหน ผลปรากฏว่าทีม 3A กลับมีคนละใบ!!
พระเจ้า
มู่เอินหยาพูดผ่านพวกเขา ก็อดพูดไม่ได้ว่า "พวกนายทำให้คนอิจฉาจริงๆ นะ ว่าแต่มีคนละใบบัตรมิติเก็บของจริงๆ เหรอ? ทีมเราได้แค่หัวหน้าทีมคนเดียว แล้วก็แค่ห้าสิบลูกบาศก์เท่านั้นเอง"
ของแบบนี้ต้องผ่านการอนุมัติจากสำนักงานใหญ่ ถึงจะให้ได้ ความสามารถแบบไหนก็ได้ทรัพยากรแบบนั้น
มู่เอินหยาพูดไปก็แค่พูด เธอเคยได้ยินว่าทีม 3A สู้สุดตัว แค่ช่วยผู้รอดชีวิตก็ช่วยไปมากมาย สวัสดิการดีๆ แบบนี้ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาควรได้