สวี่ตัวตัวไม่เชื่อ ยังไงก็รู้สึกว่าสุนัขใหญ่กำลังหลอกตัวเอง หรือไม่ก็ถึงวัยต่อต้านแล้ว
ตอนที่ผู้นำฐานที่มั่นเมือง R ยกแก้วมาชนกับฉินลั่ว เธอยกแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นมาจิบรวดเดียวหมด
เลขานายกเทศมนตรีเห็นแล้วก็หัวเราะร่าเริง: “คุณหนูคนนี้ดื่มเก่งนี่นา!”
สวี่ตัวตัวหน้าแดงขึ้นมาเห็นได้ชัด อ้าปากก็เรอเหล้าออกมา “เอ่อ”
หืม???
ใครบอกว่าคุณหนูคนนี้ดื่มเก่ง???
ตกใจจนฉินลั่วต้องก้มหน้าลงอย่างแรง เบิกตากว้าง ให้ตายสิ! เป็นคนของเขานี่นา!
“สวี่ตัวตัว!? เธอไม่เชื่อฟังอีกแล้วเหรอ? ให้ตายสิ! จบๆๆ! ไม่ให้ดื่มแล้วเธอยังจะฝืนดื่มอีกใช่ไหม? เธอแน่ใจเหรอว่าตัวเองดื่มไหว??”
เขาบีบแก้มเธอจะงับปากเธอ แต่สวี่ตัวตัวซอมบี้ตัวน้อยกลับหันหนีอย่างดื้อรั้น และกลายเป็นกุ้งต้ม ตัวแดงฉาน มึนงง เกือบจะล้มหัวทิ่ม สายตาเริ่มเหม่อลอย
ฉินลั่วรีบคว้าตัวเธอไว้ ตกใจจนแทบไม่เชื่อสายตา “เธอกล้าแอบกินเหล้าอีกเหรอ!”
เฉินเสี่ยวเฟยมองเห็นทางนี้ก็อุทานออกมาทันที “ไม่ใช่สิ หัวหน้าหน่วยน้อยดื่มเหล้าได้ยังไง?”
ฉินลั่วชักสีหน้าวุ่นวายคว้าตัวซอมบี้ตัวน้อยที่มึนหัวไปมา พูดอย่างสิ้นหวัง “ฉันบอกแล้วว่าไม่ให้เธอดื่ม เธอดันจะดื่ม จะทำยังไง? เธอจัดการเองได้เหรอ?”
สวี่ตัวตัวรู้สึกโลกหมุนไปหมดแล้ว เหล้านี้ยังแสบปาก แสบคอ ตาแดงก่ำแล้วก็เริ่มงองแง ฉันเรอไม่หยุด