เมื่อลงนามสัญญาม้าวัวแล้ว นางจะต้องเป็นม้าวัวรับใช้ผู้อื่นอีกยี่สิบปี
โอสถทุกเม็ดที่นางปรุง ต้องแบ่งกับชิงเถาสองต่อแปด
ชิงเถาแปด ส่วนนางสอง
แทบจะเท่ากับทำงานให้เปล่า คอยปรนนิบัติอีกฝ่าย
กว่าสัญญาจะสิ้นสุด โจวหงถึงจะพ้นสภาพทาส
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพอถึงกำหนดจะหลุดพ้นโดยอัตโนมัติ
ต้องมอบของขวัญล้ำค่าที่อีกฝ่ายพอใจอย่างยิ่งให้ด้วย
มิฉะนั้นอาจารย์จะไม่ยอมเลิกสัญญาง่าย ๆ
แม้สัญญาจะถูกยกเลิก เงาของอาจารย์ก็ยังฝังรากลึก
ระบบอาจารย์ศิษย์ของปรมาจารย์โอสถ พูดได้เต็มปากว่านี่คือระบบปรสิตดูดเลือดที่ถ่ายทอดต่อกันมารุ่นแล้วรุ่นเล่า
ต่อให้เป็นโจวหงก็ยังสะดุ้งจนแทบผงะ
นางคิดไว้แต่แรกว่าอย่างเลวร้ายก็แค่ห้าหกปี
เท่าที่รู้ สัญญาอาจารย์ศิษย์ที่อำมหิตที่สุดนั้นแค่แปดปีเท่านั้น
ดีจริง ชิงเถาเล่นซะยี่สิบปีเลย
แต่พอคิดว่าตนจะได้เป็นปรมาจารย์โอสถขั้นเก้าอย่างเป็นทางการ
ไหนจะยังมีภารกิจให้เจ้านายมาเป็นเด็กรับใช้ช่วยงานปรมาจารย์โอสถของนางอีก โจวหงก็เริ่มลังเล
ชิงเถายิ้มพลางเอ่ย
“สัญญาฉบับนี้กินเวลานานไปสักหน่อยจริง ๆ แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็จะได้ติดตามอาจารย์บำเพ็ญเพียรยาวนานขึ้น เมื่ออาจารย์บรรลุเป็นปรมาจารย์โอสถขั้นเก้าชั้นสูง เกรงว่าตอนนั้นเจ้าอยากฝากตัวเป็นศิษย์ก็ไม่มีวาสนาเสียแล้ว”
เมื่อก่อน ชิงเถาเองก็เคยเดินเส้นทางนี้
ทว่านางโชคดีอย่างยิ่ง อาจารย์ตอนนั้นเป็นเพื่อนสนิทของบิดามารดา จึงแค่ติดตามตามพิธีสักปีสองปีก็สำเร็จเป็นศิษย์เต็มตัว รอดตัวไปได้
เมื่อชิงเถาก้าวขึ้นมายืนแถวหน้าก็ค้นพบว่ากฎนี้ดีเหลือเกิน