หลินเอินรักษาสีหน้าให้สงบนิ่ง พลางกล่าวว่า "หากเป็นเช่นนั้น ข้าสันนิษฐานเบื้องต้นว่าเจ้าอาจกินของผิดสำแดง สิ่งที่เจ้ากินเข้าไปคงหนีไม่พ้นแขนของตุ๊กตาตัวนี้"
รอยยิ้มของเด็กสาวพลันแข็งค้าง
แต่เสียงหัวเราะของตุ๊กตายังคงดังไม่หยุด "ตุ๊กตารักแม่! แม่รักตุ๊กตา! ฮี่ฮี่ฮี่!"
หลินเอินเงยหน้าขึ้น ดวงตาเหมือนปลาตาย มองถาม "ช่วงนี้รู้สึกไม่สบายท้องบ้างไหม?"
เด็กสาวตอบอย่างแข็งทื่อ "ท้องร้องโครกคราก เหมือนมีอะไรมาจั๊กจี้อยู่ในนั้น"
หลินเอินพยักหน้า จดบันทึกแล้วเอ่ยต่อ
"เช่นนั้นพอบอกได้ว่ายังไม่ย่อย อยากให้ข้าผ่าตัดหรือรักษาทางกายภาพ?"
เด็กสาวถามเสียงแข็ง "ผ่าตัดนี่ทำยังไง..."
เคร้ง!
หลินเอินปักมีดแล่กระดูกอันชุ่มเลือดลงบนโต๊ะ
"ผ่าท้อง เอาแขนตุ๊กตาออก ข้าจะเย็บให้ใหม่ทีหลัง"
ทันใดนั้น เสียงหัวเราะของตุ๊กตาก็เงียบกริบ
ความเย็นวาบแล่นจากปลายเท้าจรดศีรษะของเด็กสาว
"แล้วรักษาทางกายภาพล่ะ?"
หลินเอินยืนขึ้น
หยิบถุงมือกับผ้าปิดปากมาจากเคาน์เตอร์ มองนางอย่างเรียบเฉย
"ง่ายมาก ไม่ต้องผ่า จะให้เอาออกทางปากหรือทางก้น ข้าช่วยได้ทั้งนั้น แถมถูกอีกต่างหาก"
เด็กสาว "!!!"
ตุ๊กตา "!!!"
[ค่าสติของเด็กสาว -20]
เด็กสาวตอบตะกุกตะกัก "ทาง...ทางบนเถอะ..."
"ตามนั้น" หลินเอินกวาดของบนเคาน์เตอร์ไปข้างหนึ่ง บิดข้อมือคลายความเมื่อย
"เจ้าตัวเล็ก ไม่ต้องเข้าห้องผ่าตัดก็ได้ เดี๋ยวจัดการให้ตรงนี้แหละ แต่ต้ออดทนนะ อย่าเผลอกัดแขนข้าหาย"
ภายใต้แววตาหวาดกลัวของเด็กสาว เงาทะมึนของหลินเอินโน้มลงมา สวมผ้าปิดปากและถุงมือหนัง ในดวงตาฉายแววสงบนิ่ง
เด็กสาวนั่งยองบนเก้าอี้เล็ก กอดตุ๊กตาตนเองแน่น
"ไม่มองได้ไหม?"
หลินเอินตอบเรียบเฉย "ไม่ได้ อาจารย์ข้าบอกไว้ ใครเข้ามาในร้านนี้ ต้องยอมให้ตรวจรักษา มิฉะนั้นทิ้งอะไรสักอย่างไว้แทน"
เด็กสาวร่างสั่นเทา สุดท้ายจำใจตอบ
"ตกลง..."
นางอ้าปากกว้างสุดแรง
"กว่านี้อีก!"
แคว่ก——
เด็กสาวง้างปากยาวไปถึงหลังคอ เผยปากอันมโหฬารของตน
กลิ่นไม่พึงประสงค์ตลบเข้าใส่หน้า
หลินเอินสีหน้าไม่เปลี่ยน หยิบที่ยึดทางทันตกรรมจากเคาน์เตอร์มาค้ำขากรรไกรบนล่างของนางไว้ ป้องกันอาการตอบสนองฉับพลัน
แล้วขยับหัวไหล่ สอดแขนเข้าไปในช่องปากของเด็กสาว
ลึกถึงคอหอย!
เด็กสาวเบิกตาโพลงทันที
"อึก——อึก——"
"อยู่ไม่สุข" หลินเอินใบหน้าเรียบเฉย สอดมือควานไปในกระเพาะของนางอย่างสงบ
"เดี๋ยวก็เสร็จ ถ้าไม่อยากให้ตุ๊กตาพิกลพิการ ก็อย่าให้ขยับ"
[ติ๊ง! ได้รับเส้นผม x50]
[ติ๊ง! ได้รับเศษชิ้นส่วนไม่ทราบที่มา x2]
[ติ๊ง! ได้รับเนื้อเน่า x5]
[ติ๊ง! ได้รับหวี x1]
เด็กสาวก็ยิ่งเบิกตาโพลง อ้าปากค้าง ส่งเสียงหวีดร้องด้วยความกลัว
"เจอแล้ว!"
หลินเอินรู้ถึงการเคลื่อนไหว
นิ้วสัมผัสกับวัตถุที่ยังขยุกขยิก
[ติ๊ง! ได้รับแขนขยุกขยิก x1]
แคว่ก——
คือแขนตุ๊กตาที่นางกลืนเข้าไปนั่นเอง
หลินเอินอย่างสุขุม ล้างแขนตุ๊กตาแล้ววางบนเคาน์เตอร์
"คงเป็นแขนนี้ล่ะ คืนนั้นเจ้าคงหิวจัด เผลอกลืนแขนตุ๊กตาลงไปโดยไม่รู้ตัว ตุ๊กตาเห็นเจ้าหิว เลยไม่เตือน"
"แต่ภายหลังระวังหน่อย อย่ากินอะไรแปลกปลอมตามอำเภอใจ ย่อยยาก"
เด็กสาวยังอ้าปากค้าง ถูกที่ยึดค้ำไว้ พูดไม่ออกสักคำ
"ค่ารักษาทางกายภาพ 10 เหรียญกะโหลก ค่าเย็บแผล 30 เหรียญ"
หลินเอินสวมผ้าปิดปาก หยิบเชือกป่านกับเข็มยาวแหลมขึ้นมาอย่างเยือกเย็น ปลายเข็มสะท้อนประกายวาววับ
"เย็บเลยไหม?"
ตุ๊กตาในอ้อมกอดของนางกรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ สะบัดดิ้นจะหนี
"เย็บ—เลย—"
เด็กสาวที่ยังคงถูกค้ำปากตอบตะกุกตะกัก
หลินเอินสวมถุงมือ "ดี เจ้าช่วยจับมันไว้ ข้าจะลงเข็มแล้ว"
เด็กสาวเบิกตาโพลง กดตุ๊กตาที่ดิ้นพราดลงบนเคาน์เตอร์ ดวงตาของตุ๊กตาสะท้อนแววเฉียบคมของหลินเอิน มันกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว
"เริ่ม"
ฉับๆ——
ฉับๆ——
[ติ๊ง! ประสบการณ์ศัลยกรรมเบื้องต้น +1]
[ติ๊ง! ประสบการณ์ศัลยกรรมเบื้องต้น +1]
[ติ๊ง! ประสบการณ์ศัลยกรรมเบื้องต้น +1]
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของตุ๊กตา หลินเอินหยิบกรรไกรตัดด้ายส่วนเกิน
"เสร็จแล้ว ทาด้วยน้ำยาต่อ วันละครั้ง ไม่ถึงสัปดาห์ แขนก็กลับมาใช้ได้"
หลินเอินหยิบขวดน้ำยาสีเขียวขวดหนึ่งจากเคาน์เตอร์
เปิดจุก
เทลงบนแผลเย็บ ตุ๊กตาส่งเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวอีกครั้ง
เด็กสาวถามตะกุกตะกัก "เสร็จ...แล้วเหรอ..."
หลินเอินปัดมือ พูดเรียบๆ "เสร็จแล้ว จ่ายตังค์ได้ ค่าทำกายภาพ 10 เหรียญ ค่าเย็บ 30 เหรียญ น้ำยาหนึ่งขวด 10 เหรียญ ต้องใช้ 7 ขวด รวม 110 เหรียญ ขอบคุณที่อุดหนุน เชิญแวะมาใหม่"
ตุ๊กตาทรุดตัวกอดเด็กสาว ร่างสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว มองหลินเอินด้วยสายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เห็นได้ชัดว่าในใจมัน หลินเอินทิ้งบาดแผลทางใจอันยากจะลืมเลือน
เด็กสาวล้วงมือควานตามตัว
สักพัก
นางหยิบออกมา 20 เหรียญ วางบนเคาน์เตอร์ด้วยมือสั่นเทา
"ข้า...มีแค่ 20..."
หลินเอินเอ่ยเรียบๆ "ได้ ยังเหลืออีก 90 เหรียญ เจ้าจะใช้ส่วนไหนของร่างค้ำประกัน ข้าช่วยตัดให้ ฟรีด้วย"
พูดจบ
หลินเอินยกมีดแล่กระดูก
เด็กสาวเบิกตา (ΩДΩ) ก้าวถอยหลัง
"อีก 10 เหรียญ!"
นางรีบควักอีก 10 เหรียญออกจากเสื้อ วางบนเคาน์เตอร์
หลินเอินเอ่ยเรียบๆ "ยังขาด 80"
เด็กสาวทำหน้าตาโตมนุ่มเป๋ วางยาทั้งหกขวดลง แล้วพูดว่า "น้ำยาพวกนี้ข้าค่อยมาซื้อทีหลัง"
หลินเอินเก็บยา เอ่ยเรียบๆ "ยังขาด 20"
เด็กสาวถามเสียงสั่น "ขอติดไว้ก่อนได้ไหม?"
หลินเอินถือมีดเดินไปด้านหน้า "ร้านเล็กทำกิน ไม่ให้เชื่อ ลูกค้าเข้าใจเถอะ ข้าตัดสินใจเองไม่ได้ แต่ 20 เหรียญไม่มาก ทิ้งลูกตาไว้สักข้าง น้ำยาให้เจ้าได้ แถมทอนอีก 40 เหรียญ"
เด็กสาวกอดตุ๊กตาถอยหลัง เอามือปิดตาไว้ ร่างสั่นเทา "ใช้อย่างอื่นจ่ายแทนได้ไหม?"
หลินเอินตอบเรียบๆ "บอกมา ข้าตีราคาให้"
เด็กสาวกลืนน้ำลาย แล้วถามเสียงสั่น "ให้ข้าทำให้ท่านมีความสุขสักครั้ง แล้วท่านยกหนี้ให้ข้าทั้งหมด เป็นไงบ้าง?"