ยุนซูสะบัดศีรษะ ไล่ความคิดฟุ้งซ่านพวกนั้นออกไปจากสมอง
นางลุกจากเตียง เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เปิดบานตู้ค้นดู แล้วดึงชุดกระโปรงลายดอกสีเหลืองอ่อนออกมาสวม
ชายกระโปรงยาวเลยเข่ามาเล็กน้อย ตรงเอวมีสายเส้นเล็กสองเส้น นางเอื้อมมือไปด้านหลังผูกเป็นโบว์ แล้วมองสำรวจตัวเองในกระจก จากนั้นหยิบหวีมาจัดผมที่ยุ่งเหยิงตอนนอนให้เรียบร้อย ก่อนมัดเป็นหางม้าต่ำ
นางเดินไปที่ประตู แนบหูฟังความเคลื่อนไหวข้างนอก
ลานบ้านเงียบสงบ เหลือเพียงนกกระจอกที่กำลังกระพือปีกอยู่ใต้ชายคา
ยุนซูค่อย ๆ เปิดประตูอย่างแผ่วเบา แล้วยื่นศีรษะออกไปครึ่งหนึ่งเพื่อมองดู ชุดกระโปรงของนางบนราวตากผ้าปลิวไสวตามแรงลม ข้าง ๆ กันยังมีเสื้อเชิ้ตของเขาแขวนอยู่ด้วย
ไม่มีใครอยู่
นางถอนหายใจอย่างโล่งอก ปิดประตู แล้วหันไปทางห้องครัว
บนเขียงมีตะกร้าผลเบอร์รีที่พ่อเก็บมาจากหลังเขาเมื่อวานวางอยู่ ผลสีม่วงแดงกลมโตทุกลูก
นางตักน้ำใส่ภาชนะใบหนึ่ง เทผลไม้ลงไป แล้วใช้นิ้วถูทำความสะอาดทีละลูก เมื่อล้างเสร็จก็ตักใส่ตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก จากนั้นเติมชาเย็นลงในน้ำเต้า หิ้วตะกร้าออกจากบ้าน
นางกางร่มลายดอกสีม่วงอ่อน แล้วเดินไปทางใต้ตามคันนา
แดดร้อนจัดจนดินแห้งซีด หญ้าหางหมาข้างทางเหี่ยวเฉา ห้อยหัวลงอย่างหมดแรง
เดินไปราวหนึ่งเค่อ นางก็เห็นที่นาสองหมู่ของบ้านตัวเองอยู่ไกล ๆ พ่อกับแม่กำลังก้มเอวถอนต้นกล้าในนา เสื้อด้านหลังเปียกชุ่มเหงื่อเป็นปื้นสีเข้ม