“พ่อ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอคะ? หน้าตาสวยใช้ได้เลยนะ” แค่พูดจาไม่ค่อยเป็นเท่านั้นเอง
อะไรนะ ให้ลูกชายเธอไปโรงพยาบาลตรวจดู!
ลูกชายเธอก็แค่ซนไปหน่อย
แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นต้องไปโรงพยาบาลสักหน่อย!!!
หลิวเยี่ยนรอจนเจียงหว่านจากไปแล้ว ถึงค่อยถามเจียงเจี้ยนหัว
เจียงเจี้ยนหัวหัวเราะพลางตอบว่า “เป็นหลานสาวแท้ ๆ ของคุณปู่เจียงไง ชื่อเจียงหว่าน เป็นเด็กดีมากคนหนึ่ง”
“หลานสาวแท้ ๆ เหรอคะ? เด็กผู้หญิงที่ตอนเด็ก ๆ ถูกสลับตัวโดยตั้งใจคนนั้นน่ะเหรอ?” หลิวเยี่ยนก็เคยได้ยินเรื่องซุบซิบในหมู่บ้านมาเหมือนกัน
พอเจียงเจี้ยนหัวได้ยินเธอพูดแบบนั้นก็ขมวดคิ้ว “อะไรที่เรียกว่าสลับตัวโดยตั้งใจ อาเยี่ยน อย่าไปฟังพวกชอบนินทาในหมู่บ้านพูดมั่ว ๆ นะ ครอบครัวคุณปู่เจียงของเธอนิสัยดีมาก ไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นแน่นอน”
แต่หลิวเยี่ยนกลับคิดว่าถ้าไม่มีมูลก็คงไม่มีข่าวลือ
คนมีเงินจะตั้งใจสลับลูกของตัวเองกับลูกชาวบ้านอย่างนั้นเหรอ?
แต่เธอก็รู้จักนิสัยพ่อสามีดี จึงยิ้มพลางพยักหน้า “เข้าใจแล้วค่ะพ่อ ไม่ต้องห่วง หนูไม่พูดอะไรมั่ว ๆ หรอก”
พูดจบ เธอก็ดึงลูกชายเข้าบ้านไป
ส่วนเจียงเจี้ยนหัวก็กลับเข้าบ้านเหมือนกัน เขาไม่ได้เก็บคำพูดของเจียงหว่านเมื่อครู่มาใส่ใจ...
เมืองเหมยฮวา
หลังจากเจียงหว่านมาถึงในเมือง เธอก็ถามทางคนแถวนั้นก่อน จึงหาร้านรับส่งพัสดุไปรษณีย์ที่อยู่ท้ายถนนเจอ
ร้านรับส่งพัสดุไม่ใหญ่
มีพื้นที่แค่ประมาณ 20 ตารางเมตร
ในร้านมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังก้มหน้าไถโทรศัพท์อยู่
ตอนเจียงหว่านเดินเข้าไป เขาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น “ถ้ามารับของ ก็ไปหยิบตามรหัสรับพัสดุบนชั้นเองได้เลย ถ้าจะส่งของ สแกนคิวอาร์โค้ดบนโต๊ะได้ กรอกที่อยู่กับรายละเอียดสิ่งของก่อน แล้วค่อยวางของบนตาชั่ง ถ้าเกินน้ำหนักก็ต้องจ่ายค่าน้ำหนักส่วนเกินเพิ่ม”