พอซุ่ยซุ่ยได้ยินก็พลันดีใจขึ้นมา “ดีเลย งั้นฉันก็ยกคนที่ฉันชอบให้พวกเธอด้วย พวกเราจะได้เรียกพ่อแม่ด้วยกัน”
“ดีจัง! แบบนั้นพวกเราก็จะมีพ่อแม่ตั้งหลายคนเลย”
คำพูดไร้เดียงสาเช่นนี้กลับทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นเงียบงัน
เสียงหยอกล้อที่ดังอยู่ก่อนหน้านี้พลันหายไปด้วย
แววตาของแต่ละคนเหลือเพียงความสงสารจับใจ...
หลิวฮ่าวหรานไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นในโรงเรือน ตอนนี้เขากำลังต่อราคากับเจียงหว่านอยู่ด้านนอกโรงเรือน
ใช่แล้ว ต่อราคา
เขาไม่ได้โง่
ตรงกันข้าม เพราะเขาเรียนจิตวิทยา แถมยังได้รับสืบทอดอารามเต๋ามา แม้จะไม่เข้าใจเรื่องลี้ลับพวกนั้น แต่ช่างสังเกตได้เฉียบคมมาก ไม่อย่างนั้นคงหลอกล่อ “เทพเจ้าแห่งโชคลาภ” มาได้ตั้งมากมาย
ผักที่เจียงหว่านให้เขาอร่อยมาก
อร่อยมากเป็นพิเศษ
แต่ดูเหมือนนอกจากจะอร่อยแล้ว ยังมีผลลัพธ์บางอย่างที่ไม่เหมือนผักทั่วไปด้วย
ตอนแรกเขาเองก็ไม่รู้เรื่องนี้
จนกระทั่งวันหยุดวันชาติจีนสิ้นสุดลง ร่างกายของเด็ก ๆ ในอารามเต๋า รวมถึงความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ของยายเฉินและตัวเขาเอง ถึงทำให้เขาค่อย ๆ เริ่มคาดเดาได้
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตั้งใจพาเด็ก ๆ ไปตรวจที่โรงพยาบาล
ผลตรวจที่ได้ก็ใกล้เคียงกับที่เขาคาดไว้
สุขภาพของเด็ก ๆ ดีขึ้นบ้างไม่มากก็น้อย!
แม้เรื่องนี้จะทำให้เขารู้สึกเหลือเชื่อ
แต่ความจริงก็อยู่ตรงหน้า
ดังนั้นพอจัดการธุระเสร็จ หลิวฮ่าวหรานก็พาเด็ก ๆ มาหมู่บ้านไป๋เจียงทันที