เฉินหมิงหยางที่ถูกตาเฒ่าเฉินลากออกมา ได้แต่ทำหน้าเอือมระอา
เขาเล่นไลฟ์สดก็จริง แต่ไม่เคยไลฟ์ขายของมาก่อน
แต่พอสบเข้ากับสายตาของเจียงหว่าน ใบหน้าของเขากลับแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ดีที่หน้าม้าปิดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง คนอื่นจึงมองไม่ออกว่าเขากำลังเขินจนหน้าแดง เขากระแอมเบา ๆ ก่อนพูดว่า “ฉัน... ฉันก็พอรู้อยู่บ้าง แต่ไม่ค่อยชำนาญหรอก ถึงอย่างนั้นก็พอรู้ว่าต้องทำยังไง ถ้าเธอไม่เป็น เดี๋ยวฉันสอนให้”
เอาเข้าจริงเจียงหว่านก็ทำไม่เป็น
แม้เจ้าของร่างเดิมจะเล่นโต่วโต่ว
แต่ก็แค่ลงคลิปชีวิตประจำวันเท่านั้น
ด้วยสถานะคุณหนูตระกูลร่ำรวยของเจ้าของร่างเดิม เธอไม่จำเป็นต้องไลฟ์ขายของหาเงินอยู่แล้ว
เดิมทีเจียงหว่านคิดว่าจะลงทะเบียนร้านค้าให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยศึกษาวิธีเพิ่มลิงก์สินค้า
ตอนนี้มีคนมาสอนให้ถึงที่ แบบนี้ย่อมดีอยู่แล้ว
“ได้ งั้นรบกวนนายด้วยนะ”
“มะ... ไม่รบกวนหรอก”
เฉินหมิงหยางพูดพลางเดินเข้ามา ก้มหน้ารับโทรศัพท์จากเธอ แล้วเริ่มสอนวิธีใช้งาน
ขั้นตอนตรวจสอบการลงทะเบียนร้านค้ารวดเร็วมาก
พอจัดการร้านค้าเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงขั้นตอนเพิ่มลิงก์สินค้าในหน้าร้าน
เฉินหมิงหยางเงยหน้าถามเจียงหว่าน “เธอจะขายอะไร? ลิงก์นี้ต้องใส่รายละเอียดกับรูปสินค้าด้วยนะ”
เจียงหว่านชี้ไปยังตะกร้ามันเทศกับใบมันเทศสองสามใบที่เพิ่งหาบกลับมาวางไว้ตรงมุมห้อง “ขายมันเทศกับใบมันเทศนี่แหละ”
“ส่วนรายละเอียด เขียนง่าย ๆ ก็พอ”
เจียงหว่านไม่มีไอเดียเรื่องการแนะนำผักสักเท่าไร ในโลกบำเพ็ญเซียนก็ไม่มีใครขอให้เธอแนะนำพืชวิญญาณที่ปลูก
ไม่ว่าเธอจะปลูกอะไร คนพวกนั้นก็แย่งกันซื้ออยู่ดี